Clubrit naar Belcanto

Paasmaandag, ... de dag na Vlaanderens Mooiste en dus is er een clubrit met de Nieuwenhovespurters.

Vrij koud, maar droog : dus voldoende goed fietsweer en een ruime delegatie A-leden tekent dan ook present. Iedereen klaar om toch maar wat extra kilometers te malen en inmiddels wat bij te praten over Vlaanderens Mooiste, de triomftocht van Cancellara, de ludieke podiumvertoning van Sagan, de problemen van Tom Boonen...

Ondanks de koude wordt er wat getreuzeld om te starten, in plaats van het gebruikelijke stipte half acht, vertrekken we ruim 10 minuten later. Inmiddels informeerde ik bij onze wegkapitein van dienst, Samuel, die me weet te vertellen dat de rit ruim 130km telt met enkele hellingen van en rond het Belcancto-Parcours.

Deze Paasmaandag staat er wel nog meer op mijn programma dus ik hoop mooi voor het middaguur thuis te zijn en vlieg er daarom met Samuel meteen in : de kilometerteller loopt al snel op naar 37 km/u. Ik toom Samuel in om de 35km/u op de teller te houden, en even later weerklinkt hetzelfde verzoek ook vanuit de achterste regionen. Op die snelheid - eenvoudig te realiseren want rugwind - stomen we dan ook door over Harelbeke, Wevelgem, Menen tot Wervik. Met zo een dertig kilometer op de teller vraag ik aan enkele nieuwkomers op het kopwerk over te nemen. Ik positioneer me op de tweede rij en merk dat de hartslag meteen een tiental tellen daalt. Ongeacht de rugwind : kopwerk blijft dus iets inspannender dan meepeddelen.

Samuel ment de groep verder richting Heuvelland. Hij voorziet een passage over het parcours van de Belcanto Classic waar we samen in 2011 aan deelnamen. Een unieke ervaring! Naast dit parcours schotelt hij ons nog enkele hellingen op en rond de Rode Berg voor de wielen. Uiteindelijk realiseren we zo een 600tal hoogtemeters.

Helaas loopt het net op één van die hellingen mis. Eén van de leden valt, twee andere leden worden meegesleurd in de valpartij. Voor het eerste lid is de averij het grootst : met een afgebroken zadel en een gekneusde knie is verderfietsen uitgesloten. Hopelijk valt de averij de day after mee!

Gelukkig is er een volgwagen mee, de eerste zorgen worden toegediend en het onfortuinlijke lid neemt plaats in de wagen. Vervolgens keren we terug richting het clublokaal. Alleen we zijn hier nog zo een 50tal km van verwijderd en er is een ongelooflijk hardnekkige wind.

De twee sterkste kopmannen, Bernarke & EZC Andy, nemen resoluut de leiding van de groep en beuken tegen de wind in. Na zo een uurtje laten ze zich aflossen door ondermeer Pascal DL & Bjorn N. Inmiddels zie ik het middaguur vlot naderbij schuiven... Ter hoogte van Harelbeke beslis ik dan ook de groep te verlaten en via de Gentseweg de kortste weg huiswaarts te nemen.

Net op tijd thuis en met een tevreden gevoel : 130km, 600hm, 29.3avs. Bovendien genoot ik van het parcours in Heuvelland. Immers een regio die we niet zo vaak aandoen.

Dank overigens aan de kopmannen van dienst!!

Op naar de volgende clubrit!

Mijn Paasrapport

Voor een fervent fietser gaat een nieuw jaar gepaard met nieuwe ambities.

Bij mij is dit niet anders, en ook 2013 vormt er geen uitzondering op. Een mooie opsomming van mijn fiets-ambities publiceerde ik reeds bij de vorige update, ... in het eerste trimester kwam daar ook nog de opstart van het project Cyclo4Cancer bovenop.

Dit laatste is een project waarbij ik, ondermeer middels een website, de aandacht op de dringende noodzaak voor meer wetenschappelijk kankeronderzoek wens te vestigen. Dit project krijgt inmiddels meer en meer vorm : de contacten met de stichting tegen kanker zijn veelbelovend, en ook de website werd inmiddels gepubliceerd :Cyclo4Cancer Heel binnenkort verschijnt op deze website ook meer info over de eerste bewustwordings- & geldinzamel-actie.

Terugkomend op mijn fietsambities... meerdere inschrijvingen zijn inmiddels een feit : zowel voor 3Ballons, Marmotte & Stelvio zijn de bevestigingen binnen. Morgen nog even langsgaan bij de artsen voor het broodnodige medische attest. Gezien mijn voorgeschiedenis volgt hier een toch wel ernstiger onderzoek, doch ik verwacht geen problemen.

Alleen om al die ambities te verwezenlijken is er hard trainingslabeur nodig. En hoe bracht ik er in deze eerste maanden van 2013 van af. Helaas... dit rapport krijgt een onvoldoende mee : Ruim minder kilometers gemaald dan in vergelijkaardige periodes in het verleden, minder deelnames aan toertochten ook, ... en van de 12 kg die ik het voorbije jaar bijkwam zijn er nog steeds 9 prominent aanwezig.

Rest me dus de komende 10 weken het fietsen wat te prioritiseren, en aan de verleidingen van het bourgondische leven te weerstaan.

De voorbije Paasweek slaagde ik alvast in deel 1. Er werd beduidend meer gefietst :

Rit op Woensdag


Rit op Goede Vrijdag


Rit op Paaszaterdag


Met betrekking tot deel 2 beken ik : met een wijncursus op maandag, enkele restaurantbezoekjes en een uitgebreid familiediner op zondag ben ik niet zo goed bezig. Maar ik neem me voor om ook hieraan te werken ;-)

Mijn weg naar Trois Ballons & Marmotte

We zijn inmiddels half januari, en volledig medisch goedgekeurd! Of alle voorwaarden zijn voldaan om onze fietskalender vorm te geven.

Zoals voorheen probeer ik waar mogelijk de toertochten over een geaccidenteerd parcours mee te pikken, niet alleen als voorbereiding op de cyclo's, maar telkens omdat ik de tochten zelf een mooie belevenis vind.

In 2012 realiseerde ik, ook omwille van de herstelperiode na kanker, slechts een 7000 fietskms. In 2013 hoop ik, op basis van het hieronder gevormde schema, opnieuw de kaap van de 10.000km te overschrijden.

Januari
Zondag 20 januari, 09u00 : 3D Spinning Nieuwenhovespurters (Deerlijk)
Vrijdag 25 januari, 19u30 : Nieuwjaarsreceptie Nieuwenhovespurters (Nieuwenhove)
Zaterdag 26 januari, 10u00 : Velofollies (Kortrijk)
Zondag 27 januari, 10u00 : Velofollies (Kortrijk)

Februari
Zaterdag 23 februari, 08u00 : Kuurne Brussel Kuurne - Kuurne - 90km
Zondag 24 februari, 07u30 : Openingsrally Leiedal - Nieuwenhove - 100km

Maart
Zondag 03 maart, 08u30 : Clubrit naar Gent by Ditram - 85km
Zaterdag 09 maart, 07u30 : Dwars door Vlaanderen - Waregem - 120km
Zondag 10 maart, 08u00 : Verada Follens - Zwevegem - 100km
Zaterdag 16 maart, 07u30 : Omloop van Vlaanderen - Merelbeke - 148km
Zaterdag 23 maart, 07u30 : Ename Classic - Gent - 141km
Zondag 24 maart, 07u30 : E3 Prijs - Harelbeke - 133km
Zaterdag 30 maart, 07u00 : RVV - Oudenaarde - 140km

April
Maandag 1 april, 07u30 : Clubrit naar Mont de Cats by Schleck - 110km
Zaterdag 6 april, 07u30 : Brabantse Pijl - Leuven - 130 km
Zondag 7 april, 07u30 : Clubrit naar Wodecq by Briek - 110km
Zaterdag 13 april: Peter van Petegem Classic - Aalst - 162km
Zondag 14 april, 07u30 : Clubrit naar Nederbrakel by Bernarke - 110km
Zaterdag 20 april: Liège-Bastogne-Liège Challenge - Luik - 271km
Zondag 21 april, 07u30 : Clubrit naar Woubrechtegem by Mancebo - 110km
Zaterdag 27 april, 07u00 : Davitamon Classic - Nazareth - 140km
Zondag 28 april, 07u30 : Clubrit naar Paradijs by Djorre - 110km


Mei
Woensdag 1 mei, 07u00 : Mons Chimay Mons - Mons - 205km
Zaterdag 4 mei, 07u30 : Grinta! Challenge - Doornik - 145km
Zondag 5 mei, 06u00 : Clubrit naar Halle by Bestuur - 160km
Donderdag 9 mei, 08u00 : Klimclassic - Maastricht - 160km
Zaterdag 11 mei, 07u30 : Flèche de Wallonie - Spa
Zondag 12 mei, 07u30 : Clubrit naar Wijnendale by Van Kwikenborne - 95km
Zondag 19 mei, 06u30 : Tilff-Bastogne-Tilff - Angleur - 240km
Maandag 20 mei, 07u30 : Clubrit naar St Sauveur by Ervé - 110km
Zondag 26 mei, 07u30 : Clubrit naar St Blasius Boekel by Etienne - 110km

Juni
Zaterdag 1 juni, 07u30 : La Chouffe Classic - Houffalize - 140km
Zondag 2 juni, 07u30 : Clubrit naar 13bergen by Johan D - 110km
Zaterdag 8 juni, 07u15 : Les Trois Ballons - Luxeuil les Bains - 220km
Zondag 9 juni, 07u30 : Flanders Field Classic - Nieuwenhove - 120km
Vrijdag 14 juni, 09u00 : Giro dello Stelvio - Bormio - 98km
Zaterdag 15 juni, 08u00 : Passo dello Stelvio - Bormio - ?km
Zondag 16 juni, 08u00 : Passo Gavia & Passo Mortirolo - Bormio - ?km
Zaterdag 22 juni, 07u30 : Cycling.be Classic - Tongeren - 150km
Zondag 23 juni, 07u30 : Clubrit naar Houdaing by Geert - 120km
Zaterdag 29 juni, 07u30 : Montroeul au bois - Stasegem - 135km
Zondag 30 juni, 07u30 : Clubrit naar Dendermonde by Djorre - 120km

Juli
Zaterdag 6 juli, 07u15 : La Marmotte - Le Bourg d'Oisans - 175km

Augustus
Zaterdag 17 augustus, 07u30 : Géants des Ardennes - Luik - 150km
Zaterdag 24 augustus, 08u00 : Vélomediane - La Roche - 170km
Zondag 18 augustus, 08u00 : Clubrit naar Zonnebeke by Pervélo - 100km
Zondag 25 augustus, 08u00 : Clubrit 'Grote Prijs Briek' by Briek - 100km

September
Zondag 01 september, 08u00 : Clubrit naar Rozebeke by Eddy - 100km
Zondag 08 september, 08u00 : Clubrit naar Elders by Nuyttens - 100km
Zaterdag 14 september, 08u00 : La Ronde Picarde - Abbeville - 180km
Zondag 15 september, 08u00 : Clubrit naar Baaigem by Jo - 100km
Zondag 22 september, 08u00 : Clubrit naar Warcoing by Nico - 100km
Zondag 29 september, 08u00 : Clubrit naar Verrassing by Bestuur - ?km


Oktober
1e Cyclo4Cancer Event : Meer info volgt!!

De fietskalender wordt in de eerstkomende dagen nog wat aangevuld... heb je zelf tips?
Reageer hieronder!

Zin om mee te fietsen?
Mail me op fietsverhalen apestaartje hotmail dot com.

Het andere gelaat van kanker...

De aandachtige lezer van deze blog weet het wellicht : in september schreeuwde ik het nog enthousiast uit 'Pas in september 2013 volgt er een nieuwe controle'. Deze overschakeling op jaarlijkse controles impliceert duidelijk het vertrouwen van het doktersteam in een goede afloop.

Zowat dertien maand na de eerste vaststellingen voel ik op 2e Kerst een bult in mijn nek... wellicht iets onschuldigs, het verdwijnt uit mijn gedachten. Pas een dag later als ik word geconfronteerd met de aanhoudende aanwezigheid spreek ik er over met mijn partner. Ook zij oordeelt : iets onschuldigs, wellicht een 'vetbolletje' in de nek.

Met Oudejaar, inmiddels een week later, voel ik het nog steeds en maak ik me steeds ongeruster. Ik wil het feestgedruis niet verpesten en zwijg in alle talen, ik maak wel een afspraak met de geneesheer-specialiste. Eerste vrij timing is halverwege januari... Ik wil niet aandringen, het is vermoedelijk toch onschuldig...

Nieuwjaar gaat voorbij, en ook op het werk is het druk... Zo is het vrijdagavond 4 januari vooraleer ik mezelf de tijd neem om erover na te denken. Ik weiger nog 10 dagen in vertwijfeling te wachten, en beslis uiteindelijk om snel even langs te gaan bij de huisarts.

Na de obligate wensen vraagt hij wat er scheelt : 'Niks', is mijn antwoord, 'ik wil gewoon geruststelling over iets'... 'kun je even bevestigen dat de kleine verdikking in mijn nek onschuldig is?'

Twee minuten later belt hij met het ziekenhuis... De endocrinologe wordt geconsulteerd... Nauwelijks 20min later bevind ik me reeds in de afdeling radiologie voor de eerste onderzoeken, echo...

Ik word ondergedompeld in een rollercoaster van emoties... De volledige film van eind 2011 speelt zich opnieuw af.

Hoedanook wordt mijn geduld op de proef gesteld, noch op zaterdag, noch op zondag kan de dokter al definitieve uitslagen meedelen. Wellicht maandag dan.

Maandagavond : nog steeds geen uitslagen van de thyroglobuline in mijn bloed. Dit eiwit is een marker die aangeeft of er nog schildkliercellen aanwezig zijn, en dus een ideale voorspeller van kanker.

Dinsdagavond : vanuit de wagen bel ik naar de arts... deze zit nog in de wagen en dient het intranet nog te consulteren, of ik 15min later kan terugbellen... Ja zeker. Een tweetal minuten later krijg ik een telefoontje : 'De thyroglobuline is niet aanwezig, geen kanker dus'

Oef! Supertevreden, en we kunnen opnieuw wat rustiger door het leven gaan...

Al is er ook wel de confrontatie dat volledige geruststelling na kanker niet kan... dat de kleinste medische problemen steeds zullen worden uitvergroot uit angst, ... en noodzaak om er tijdig bij te zijn.

Hoedanook we zijn tevreden, hebben opnieuw wat veerkracht getoond en zijn klaar voor een mooi 2013.

Aan alle lezers van deze blog : Ik wens jullie een uitstekende gezondheid, veel veerkracht en succes in de realisatie van jullie doelen!

Johan

Cyclo4Cancer

Opnieuw een jaar voorbij… dus goed om even terug te blikken en vooruit te zien naar 2013!

Werden de eindejaarsfeesten 2011 nog in quarantaine doorgebracht… al snel kon ik me mentaal opladen aan de positieve ondersteuning van het doktersteam, de nog intensere band met het gezin die me opnieuw op een hoger niveau bracht, … en jawel de stelselmatig langere fietsritjes met een eerste voldaan sportief gevoel tijdens de Kuurne-Brussel-Kuurne toertocht.

Hieruit werd voldoende moed geput om de nog in goed gezonde toestand in 2011 ingeplande fietsafspraken ‘Marmotte’ & ‘Trois Ballons’ na te komen. Ik bracht deze, dankzij opbouwende trainingen met de Nieuwenhovespurters, tot een goed einde. Ik herinner me evenwel vooral de ontspannen en plezante sfeer waarvoor dank aan het MRNZ-team & collega’s Jo & Nico.

Tijdens de zomer was het in Italië intens genieten met het gezin, en werd de fiets toch deels aan de haak gehangen.

In plaats hiervan werden de loopschoenen aangetrokken en maakte ik me op voor de trainingen voor de Ekiden.

Deze loopwedstrijd met een 11tal collega’s kunnen lopen in een supertoffe sfeer, en dit ondanks de helse weersomstandigheden, was een eerste sportief hoogtepunt in het lopen. Omdat het nu eenmaal de aard van het beestje is volgden ook andere loopwedstrijden : Deinze & Nazareth passeerden de revue.

2012 gaat ook de geschiedenis in als het jaar dat ik de passie van het sporten kon overbrengen op mijn partner. De begeestering van mijn fitnessavonden sloeg immers over, en dankzij de fantastische begeleiding van personal coach Nele werd ook Marleen een fitness-addict.

Dat het niet alleen in de fiets-community heerlijk toeven is ervaarde ik na een loopje met Chris en de ‘Rode Lopers’. Van hieruit werd koers gezet naar enkele langere lopen. Zo werden de Kerstloop te Brugge & de Kerstcorrida te Deerlijk aangevat.
Dat het bij lopen uiteindelijk ook wel uitkijken is voor blessures mocht ook ik ondervinden… gelukkig staat mijn dokter ook nu weer voor mij klaar, en blijf ik de leuze ‘opgeven is geen optie’ trouw.

Bij de Kerstcorrida was er na afloop een mooie fles Duchesse de Bourgogne voor alle 40plussers… dat men twijfelde of ik wel tot die categorie behoorde sterkt me dan weer dat ik nog niet versleten ben, en ook in 2013 enkele sportieve doelen mag stellen.
Het eerste semester staat opnieuw voluit in het teken van fietsen. Met mijn nieuwe project ‘Cyclo4Cancer’ wens ik tijdens cyclo’s de noodzaak voor meer wetenschappelijk kankeronderzoek onder de aandacht te brengen. In die context situeren zich ook mijn deelnames aan 3Ballons & Marmotte 2013. Wellicht voeg ik hier nog enkele cyclo’s aan toe, tevens hoop ik met een Cyclo4Cancer-Team aan de klimclassic te Maastricht deel te nemen.

Na de zomer volgen hopelijk goede medische check-ups, dan trek ik wellicht opnieuw de loopschoenen aan om ook in deze discipline verdere doelstellingen te realiseren.

Prettige Kerstdagen!!

Johan

Geen leven zonder doelen...

Na het positieve verdicht bij de dokters blik ik reeds vol enthousiasme vooruit op wat het jaar 2013 op sportief vlak brengen kan.

Hierbij start ik alvast met een inventarisatie van de belangrijkste toertochten en cyclo's, ... alsook van de loopevenementen in het najaar van 2013.

Maart
Zaterdag 16 maart: Ename Classic - Zottegem
Zaterdag 23 maart: Omloop van Vlaanderen - Gent
Zaterdag 30 maart: Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen - Brugge/Oudenaarde

April
Zondag 7 april: Gran Fondo Golfe de Saint Tropez
Zaterdag 13 april: Peter van Petegem Classic - Aalst
Zaterdag 20 april: Liège-Bastogne-Liège Challenge
Zondag 28 april: La Philippe Gilbert - Aywaille

Mei
Zaterdag 4 mei: Grinta! Challenge - Doornik
Donderdag 9 mei: Klimclassic - Maastricht
Zaterdag 11 mei: Flèche de Wallonie - Spa
Zondag 19 mei: Tilff-Bastogne-Tilff
Zondag 26 mei: Gran Fondo Eddy Merckx

Juni
Zaterdag 1 juni: La Chouffe Classic - Houffalize
Zaterdag 1 juni: La Ventoux
Zaterdag 8 juni: Les Trois Ballons
Zaterdag 8 juni: Tour de Namur Cyclo
Zaterdag 15 juni: Passo dello Stelvio - Bormio (Italië)
Zaterdag 22 juni: Cyclo Sprint Classic - Tongeren
Zaterdag 29 juni: Decathlon Classic - Leuven

Juli
Zaterdag 6 juli: La Marmotte

Augustus
Zaterdag 17 augustus: Géants des Ardennes - Luik

September
Zaterdag 14 september: La Ronde Picarde

Oktober
Zondag 6 oktober : Marathon Brussel
Zaterdag 12 oktober : Ekiden Brussel

Doelen stellen, en er planmatig naar toe werken : het zit me echt in de genen!

Over statistieken, de Ekiden en palmaressen

Statistieken

Sedert maart stond eind september met stip in de agenda genoteerd. Dan volgde immers het belangrijke follow-up-gesprek met mijn behandelende artsen.

Naarmate deze dag naderde kwamen alle herinneringen terug : de onderzoeken, diagnoses, operatie, behandeling..., het gesprek over de uitzaaiingen... Meteen lagen ook alle statistitische gegevens over mijn overlevingskansen weer helder in mijn geheugen. De studies daterend uit de jaren '90 uit de VS gaven me 70% kans, en daar waar de Europese studies mijn 5jaar-overlevingskans beperkten tot 40%... bleek ik dixit de recentste studie van Nederlandse universiteitsstudenten in 2011 slechts 5% overlevingskans over 5 jaar te hebben.

Die vrijdagochtend eind september was ik dan ook behoorlijk stressy! De dag voordien gaf ik nog een meeting voor mijn medewerkers zodat de boog gespannen was gebleven... maar in de wachtzaal, niets om handen (want geen wifi)... en alleen maar wachten kwam ik gek van ongeduld.

Toen de behandelende arts mij quasi onmiddellijk na het betreden van haar kabinet verzekerde dat er helemaal geen sporen van kanker meer terug te vinden waren kon ik het wel uitschreeuwen van plezier, dankbaarheid, ... euforie! Helemaal te gek werd het na de mededeling dat mijn eerstvolgende controle pas eind september 2013 wordt voorzien.

Ik blijf uiteraard realistisch, morgen kan de kanker harder dan voorheen toeslaan, maar voorlopig is mijn vervaldag alvast met 12 maand opgeschoven. Zou ik dan toch Mr 5% worden? ;-)

Ik blijf het hopen!

Ekiden

Medio oktober stond dan de Ekiden op het programma! Voor deze grootste aflossingsmarathon ter wereld schreef ik twee teams in. Beide teams vormden een mix van mannelijke en vrouwelijke collega's, collega's die in het verleden al eens de loopschoenen aantrokken, en collega's die naar aanleiding van de Ekiden voor het eerst participeerden aan start to run. Nog voor het startschot zaterdag werd gegeven was onze Ekiden dan ook reeds geslaagd : collega's kwamen dankzij dit initiatief aan sporten toe, andere collega's vielen zelfs enkele kilo's af. Een betere bmi, en meer lichaamsbeweging : twee belangrijke factoren om kanker te vermijden!

Zaterdag zelf zat het weer helemaal niet mee, en toch waren we met 12 enthousiastelingen aanwezig te Brussel! Een uitstekende sfeer, een werkgever die ons echt in de watten legde (tent - gratis drank & bbq), en 12 lopers die zich één voor één overtroffen. Het was super! Beide teams plaatsten zich uiteindelijk in de top 650 à 700 van de 1260 deelnemende teams! Schitterend!!

Palmares


De trainingen voorafgaand aan de Ekiden leerden me dat ik ook deze sport heerlijk vind. Dit brengt me meteen tot het dilemma van hoe ik mijn sportief palmares verder wil opfleuren... verder inzetten op het fietsen en aan nog meer cyclo's deelnemen... of ga ik dan toch maar voor die marathon. Of probeer ik toch beide te combineren?
Dit is een bijzonder lastige keuze! Ik gun me nu enige tijd om ook hier een beslissing in te nemen, ... jullie vernemen het via een volgende blogupdate :-)

Living Strong... Making Plans... About cycling and running

Reeds geruime tijd ben ik actief op zowel oude als nieuwe social media : twitter, facebook, linkedin, strava, nikeplus, blogger... ik beschouw me telkens als een early adept.

Ik hou er nu eenmaal van om de visie van mensen met gemeenschappelijke hobby's, interesses te volgen... en met hen ervaringen uit te wisselen.

Aanvankelijk gebruikte ik de social media quasi uitsluitend fiets-gerelateerd. Sedert de kankerdiagnose in december 2011 ook frekwent voor het uitwisselen van (behandelings)ervaringen met lotgenoten.

Reacties op quotes, updates, blogposts, ... bevestigen het nut van aanwezigheid op social media.

De vele reacties op de vorige update zijn dan ook hartverwarmend. Het verslag kende op wielertoerist.be quasi 1000 lezers, en een 60tal reacties. Ook op deze blog werden heel wat hits genoteerd. De reacties, vaak via mail en/of internetfora, doen deugd... in het bijzonder die reacties van andere sporters met gelijkaardige aandoeningen die moed putten uit mijn verhaal.

Zoals aangekondigd in deze recentste blogupdate wordt, met het oog op de Brussels Ekiden van 13 oktober, de fiets nu ingeruild voor de loopschoenen.

Na La Marmotte volgde een prachtig verlof doorheen Italië (Lago Maggiore - Toscane - Veneto)... en dit zonder fiets.

Na vier weken hernam ik dan rustig de fietstrainingen alsook werden de eerste rustige looptrainignen afgewerkt. De eerste trainingsweek in de opbouw naar de Ekiden bestond uit drie duurtrainingen : 5km, 7km & 10km. Deze werden telkens in hartslagzone 130 à 150 afgewerkt. Om toch wat van de fietsconditie te behouden combineerde ik dit met twee fietstochten van respectievelijk 100 en 50km.

De komende periode hoop ik deze frekwentie van 5 trainingen/week aan te houden. Dit zou moeten volstaan voor een voldoende prestatie in de Ekiden, en een voldoende basis om straks het MTB-seizoen aan te vatten.

Morgen staat overigens een nieuw bezoek aan het ziekenhuis op het programma. Men wil eind september de goede onderzoeksresultaten van maart bevestigd zien. Hiertoe is er morgen een eerste bloedafname, later volgen echo... met einde september een bespreking van de resultaten.

Hopelijk krijg ik eind september zo de bevestiging dat de kanker nog steeds niet actief is, dan volgt einde 2012 een volledige scan om na te zien of er überhaupt nog kankercellen aanwezig zijn.

Net als ikzelf blijft iedereen positief op de goede afloop, doch nu deze testen en straks de bespreking dichterbij komt steekt de angst af en toe de kop op. De 'Wat als'vraag wil ik me niet te veel stellen, en daarom blijf ik plannen maken.

Zolang we plannen maken, kijken we vooruit... leven we!

Begin september dan toch nog even er op uit trekken, wellicht wel... In oktober de Brussels Ekiden, jawel... In november enkele mtb-tochten, ongetwijfeld... In december mij inschrijven voor enkele cyclo's van sportcommunication : hm... Het kriebelt!! In 2013 trainen voor een halve marathon : dit lijkt me een mooie uitdaging...

Maar eerst moet ik dus die volgende horde nemen : goede medische resultaten!

Ik dank alvast mijn directe omgeving voor de positieve ondersteuning in de voorbije periode. Even meefietsen, een glas samen drinken, ... samen lunchen of dineren... uitbundig of stil genieten... het zijn telkens momenten waaruit voor mij blijkt hoe mooi het leven is!

Viva la vida!

La Marmotte 2012 - Hoe omgaan met kanker!

Inschrijving La Marmotte

La Marmotte : Als cyclosportieve behoort deze nog steeds tot de absolute top. Met een parcours over vier bekende Alpencols, Glandon – Télégraphe – Galibier & Alpe d’Huez, met 175km & 5000hoogtemeters, … deelnemers uit alle uithoeken van de wereld spreekt deze uiteraard tot de verbeelding!

Aanvankelijk leek 2011 mijn laatste deelname te worden… 5 maal reeds bracht ik deze cyclo tot een goed einde. Telkens verbeterde ik er mijn tijd : 9u20 (2004), 9u15 (2005), 8u20 (2007), 8u10 (2010) en uiteindelijk 8u01 (2011). Voor de fanaten : Dit is telkens de volledige rijtijd inclusief stops en afdaling glandon, deze volledige rijtijd geldt nog steeds als belangrijkste referentie! Zo verwierf ik er 2 zilveren en 3 gouden diploma’s.

La Marmotte heeft evenwel een dermate aantrekkeningskracht, naar het jaareinde toe wordt er zoveel over geschreven in de gespecialiseerde pers, op internetfora, … dat het in de herfst van 2011 opnieuw kriebelde om toch nog eens naar le Bourg d’Oisans af te zakken. Van zodra de inschrijvingen voor de editie 2012 open waren schreef ik me dan ook in. Ik herinner me het moment levendig : Het was donderdagavond 1 december!

Diagnose Kanker

De twee weken voordien waren nogal hectisch verlopen : bijzonder druk op het werk, en onderzoeken in het ziekenhuis naar aanleiding van wat op het eerste zicht een onschuldige klier leek… Op vrijdag 2 december kreeg ik het verdict van deze onderzoeken : schildklierkanker. Een week later volgde de operatie, eind december de behandeling in quarantaine en op 22 december hoor ik dat de kanker zich inmiddels via het bloed verspreidde. Voor mij een harde confrontatie met de eindigheid van ons bestaan, voor mijn directe omgeving zonder twijfel een even harde noot om kraken. Toch zorgden mijn gezin en familie voor een leuke Kerst- & Nieuwjaarsperiode. Ik genoot met volle teugen!

Tijdens de mallemolen van onderzoeken, operatie en behandelingen bouw je ook een band op met de behandelende artsen. Hen maakte ik steeds duidelijk dat voldoende levenskwaliteit een absolute vereiste is en voor mij vooral bestaat uit het kunnen opnemen van mijn normale werkritme en voldoende sporten. Ik ben hen dankbaar voor de luisterbereidheid, hun actief begrip voor deze wens.

Kon ik in januari 2012 nog nauwelijks 300m wandelen, slaagde ik er begin februari in om 10km te fietsen… en zo ging ik halverwege februari opnieuw voltijds werken. Een goed herstel kan voor mij immers via een snelle en goede integratie van mijn vertrouwde leven : dus werken en fietsen.

Trainingsarbeid

Het voorjaar van 2012 werd in mijn herinnering toch vooral gekenmerkt door bijzonder veel regen. Dit maakte er die eerste fietstrainingen niet plezanter op. Na drie maand inactiviteit, waarbij mijn lichaam bovendien ook compleet werd gesloopt was het keihard werken om trainingsafstanden te laten evolueren van 10 naar 50km. Ontzettend veel dankbaarheid gaat hierbij uit naar mijn zoon Michiel die mij voor die eerste fietstochten telkens in zijn zog meenam… terwijl ik continu riep ‘Trager, trager… ‘
Op karakter nam ik deel aan de toertocht Kuurne-Brussel-Kuurne. De volledige rit gleed ik mee in de wielen, maar voor het eerst haalde ik weer een snelheid van 30km/u. Ik vermoed dat ik nooit eerder met zo een gelukzalige glimlach thuiskwam.

In maart was er voorzichtig positief nieuws : De kankercellen zijn misschien nog aanwezig, maar alvast niet actief. Dit sterkte mij in mijn overtuiging dat ik op de ingeslagen weg diende verder te gaan : zorgen voor een goed evenwicht in werk – sport – gezin.

Qua sporten impliceerde dit verdere deelnames aan tochten in de Vlaamse Ardennen en de Ardennen zelf. Ik nam opnieuw deel aan de cyclo’s Steven Rooks Classic, en Trois Ballons.

Vriendschap

In moeilijke tijden kent mijn zijn vrienden! De quasi dagelijkse steun van collega Bart blijft hierbij in mijn geheugen gegrift.. , net zoals de bezoekjes van collega’s. Bijzonder veel begrip en steun kreeg ik tevens uit de fietsgemeenschap : Dank aan Cyclobenelux voor het mooie artikel op hun site, dank aan de diverse cyclorenners voor hun berichten. Ook meerdere leden van de Nieuwenhovespurters & MeRijenNieZere staken me herhaaldelijk een hart onder de riem : Thx!

De weken voorafgaand aan La Marmotte werd er ook herhaaldelijk met MRNZ getraind. Tijdens het weekend in de Vogezen werden de banden nog wat aangehaald zodat we begin juli in opperbeste stemming naar de Alpen trokken. Voor mijn Marmotte-verblijf opteerde ik immers net als de MRNZ-delegatie voor het Mercure Hotel op Les2Alpes.

Ontstressen voor La Marmotte

Nooit eerder was ik zo ontspannen voor mijn deelname aan La Marmotte. Dit heeft alles te maken met de fantastische invulling van 5 en 6 juli. Beide dagen was het gewoon ontzettend genieten met Jeroen, David, Erik, Dirk, Vincent, Maarten, Chris & Corine.

We supporterden als gekken voor de dames tijdens hun beklimming op de Alpe, … onze interviews tijdens de beklimming van Les2Alpes zijn nu reeds legendarisch.. en de strijdkreet ‘New Zealand’ heeft voor ons een bijzondere dimensie.

En of het nu voor Seedorf, of voor een lokale schone was, … ja ik speel graag voor tolk!

07/07/2012 : Mijn missie

Net zoals bij mijn vorige deelnames stond ik als één van de eersten in het voorziene startvak. In tegenstelling tot de voorziene 7000 deelnemers, blijkbaar 8500 ingeschrevenen! Deze organisatie barst echt uit zijn voegen.

Voor de start zijn er zo van die rituelen : één van die toffe rituelen is de babbel met Rob de Jong. Broer van de Kameel en reporter voor CycloBenelux, de referentie over het cyclogebeuren! Het was tijdens deze babbel dat ik me plots realiseerde geen doelstelling te hebben bij mijn 6e deelname. Vroeger was het duidelijk : telkens proberen uit te rijden en indien mogelijk mijn vroegere tijd verbeteren. En nu, vandaag… voor wat was ik hier… Lang was ik niet verzonken in mijn overpeinzingen. Nee mijn missie voor vandaag is duidelijk dacht ik bij mezelf : Een statement maken dat men als kankerpatiënt ook nog prestaties kan leveren, dat het leven niet ophoudt te bestaan… en dat kanker toch meer evolueert naar een chronische ziekte dan tot de onvermijdelijke onmiddellijke dood.

07/07/2012 : Glandon

Vijf minuten over 7 klonk het startschot… in het zog van de 400 bevoorrechte renners zette ik de gashendel open op de eerste strook naar de voet van de Glandon. De snelheid daalde nauwelijks onder de 40km/u… maar het ging goed, … Ondanks het feit dat ik niet op snelheid trainde had ik geen probleem met dit hoge aanvangstempo. Ik diende uiteraard vooral beducht te zijn voor het tweede deel van deze Marmotte… Gezien de onvoldoende basis en mindere trainingskilometers zou ik ongetwijfeld moeten harken om de finish te halen… Op dit moment wou ik daar niet veel aan denken : Dit is nu wellicht echt mijn laatste deelname en dus moet ik genieten, en toch op een behoorlijk tempo de top van deze eerste col halen.

Bij de eerste hellende stroken maak ik de overstap naar het binnenblad, en zie de hartslag tot op overslag-niveau evolueren. Goed zo,… nu dit tempo aanhouden, en warempel ik slaag erin om enkele van de bevoorrechte renners in te halen.
Dit heeft me moed en ik ga op dit elan verder… Het duurt iets langer dan ik dacht voor ik aan de verpozing op deze col kom : ergens halverwege is er een kleine afdaling. Tijd om even te drinken en te eten.

De eerste hoogtemeters die volgen zijn aan een hellingspercentage > 11% en zelfs dit blijkt redelijk te gaan. Ik word zowaar euforisch en haal de ene na de andere bevoorrechte renner in. In iedere bocht kijk ik wel even om waar Erik blijft. Ik schat hem als sterkste MRNZ-fietser in en verwacht hem ieder ogenblik.

Toch haal ik als eerste de top, … Jeroen staat er aan de zijkant van de weg, en net als bij de profs kan ik mijn drinkbus gewoon weggooien en geeft hij me een nieuwe aan. Heerlijke service!

Ik start de afdaling en zie in heel wat bochten gevallen renners… Ongelooflijk, nooit eerder zoveel valpartijen. Ik denk aan de dodelijke slachtoffers bij mijn vorige deelnames (2004 & 2005) en daal behoedzaam af. Erik en David halen me snel bij, en ik slaag er niet in om hun spoor te volgen…

Aan het einde van de afdaling gekomen ben ik in het gezelschap van een viertal renners. Ik maan hen aan om rond te draaien, en met ons vijftal naar de grote groep die zo een 500m voor ons uitfietst te rijden. Het duurt even, doch uiteindelijk kan ik hen overtuigen om zo snel als mogelijk aan te sluiten bij een peloton en we vinden na enkele kilometers de aansluiting.

Dit is een mooie groep, enkele collega’s van Cyclobenelux maar ook Gaul! & Veltec renners bevinden zich hier. Bovendien vind ik er ook Erik en David terug.

07/07/12 : Télégraphe

Bij de start van de tweede col van de dag laat ik onmiddellijk David & Erik gaan, ze rijden me te snel en ik kies voor mijn eigen tempo. Ik merk dat ik mooi tegen de overslagpols kan blijven fietsen en houd een gelijkmatig tempo aan. Het gaat me niet zo goed als in 2005, ik fietste toen als snelste uit de groep deze Télégraphe omhoog, maar toch weet ik dat een goede prestatie aan het leveren ben.

Inmiddels probeer ik te genieten en praat met enkele andere fietsers. Het gros van hen is afkomstig uit Denemarken, gelukkig begrijpen ze Engels… we keuvelen wat en zo heb ik nauwelijks door dat ik na amper 50min ook de tweede col boven ben.

Een kleine afdaling voor de start van de Galibier volgt.

07/07/2012 : Galibier

Bij de start van de Galibier zie ik David aan de bevoorrading bij de Leierenners. Ik put hier moed uit, blijbaar reed ik de Télégraphe dus toch voldoende snel omhoog. Toch dien ik David bij de eerste zwaardere stroken opnieuw te laten gaan… Inmiddels krijg ik het echt warm : er is nauwelijks wind en ik zweet me kapot… Veel drinken maar, ook neem ik opnieuw enkele W-Cup-gels in.

De garmin leert me inmiddels dat ik de hartslag nog nauwelijks de hoogte inkrijg, … mijn trapfrekwentie daalt, … o wat gaat het plots moeilijk : amper halverwege en ik krijg een ernstige klop van die bekende man met de hamer! O wat doet dat pijn…
Pijn… ben ik me niet te veel aan het pijnigen, dit kan toch geen kwaad voor mijn herstel? Heeft dit een invloed op de evolutie van mijn kanker? Vertwijfeld fiets ik verder… Enkele kms verder, nog ruim voor het befaamde bruggetje naar rechts, stop ik even. Dit gaat niet. Ik martel me zelf te veel… Nee, dit is het niet waard : ik geef op. Ik sta enkele minuten met mijn fiets in de hand links van de weg… Plots zie ik Niko Eeckhout afkomen. Vorig jaar reed ik nog met hem een deel van deze beklimming, … Tegen de kids zeg ik steeds nooit op te geven, dit is immers geen optie! Wou ik hier geen statement maken… en zei mijn sportarts niet dat ongeacht het on/gezonde karakter van cyclo-deelnames dit geen invloed zou hebben op de kanker. Dus : gaan en blijven gaan!

Ik nestel me in het spoor van Niko, kan er nauwelijks 10m inblijven, maar zit alvast weer op de fiets. Ik plaats de Garmin op een tweede scherm zodat ik geen hartslag, snelheid of trapfrekwentie meer zie… Ik heb nog één doel : deze top halen ongeacht het tempo, ongeacht de stijl en manier waarop. Dan maak ik alvast een statement : In nauwelijks vier maand tijd > van de canapé naar de galibier!

Harkend van de ene bocht naar de andere, hoe hoger ik kom ook beukend tegen de wind in… ik zie honderden renners mij inhalen… Tranen springen me in de ogen : denk aan de moeilijke maanden januari en februari… denk aan al die tijd dat ik medische studies op het internet zat uit te pluizen, aan mijn correspondentie en/of informatieuitwisseling met de universiteiten en patiënten uit Oregon, Maastricht, Utrecht, Leuven, Gent… ik denk aan die middag toen ik de begraafplaats te Desselgem opzocht, … en kijk rond, zie die prachtige natuur die een ongelooflijke sereniteit uitstraalt en prijs me gelukkig dat ik dit kan en mag beleven.

Zo haal ik uiteindelijk de top van de Galibier. Ik ben volledig kapot, en vind geen kracht om zelf naar de bevoorrading te gaan. Een militair ziet mijn staat van uitputting en vult mijn drinkbussen in mijn plaats.

07/07/2012 : Alpe d’Huez

Bij vorige edities poogde ik in de afdaling van Galibier, Lautaret nog wat tijd goed te maken door mij in een goed groepje te nestelen. In deze staat van uitputting laat ik mij gewoon naar beneden glijden, bijtrappen zit er niet echt bij. Pogingen om aansluiting te vinden bij een groepje laat ik aan mij voorbijgaan… Ik probeer rustig te fietsen, te herstellen… en neem vooral tijd om te eten en te drinken.
Straks volgt de beklimming van de Alpe en ik ben vastbesloten op de top en de finish te halen!

Bij de start van de beklimming van de Alpe komen plots Jeroen en David naast mij fietsen. Tiens, uiteindelijk heb ik nauwelijks achterstand op David opgelopen… Beiden manen me aan om echt wel door te zetten, ik moet deze rit uitrijden. Schitterend om twee vrienden te hebben die je zo aanmoedigen. Jeroen geeft me al rijdend nieuwe drinkbussen aan… en rijdt de eerste twee steile stroken aan mij zijde. Vervolgens gaat hij opnieuw naar de voet om ook Vincent & Maarten te bevoorraden. Erik & David zijn dus voor mij, Vincent & Maarten na mij… Verder rijden van bocht naar bocht. Ik ontwikkel opnieuw mijn eigen tempo en tel de bochten af… Ben bijzonder dankbaar voor de mensen die me water aanreiken… en geniet.

Ongelooflijk maar waar hoe verder ik kom op deze col hoe beter ik mij opnieuw voel, … de zekerheid de finish binnen bereik te hebben geeft me moed. Ik bewonder de schoonheid van deze col, natuur… en jawel ik bemerk zelfs opnieuw de mooie schaars geklede dames langs de kant van het parcours. Nooit eerder zag ik overigens zoveel supporters langs de kant van de weg!

De laatste km is dan ook een echte triomftocht voor mij. O wat ben ik trots om deze 6e Marmotte tot een goed einde te brengen. Ik vind nog de kracht om Chris & Corine te ontwaren en zwaai naar hen terwijl ze mijn finishfoto nemen. In exact 8u18 fiets ik over de finish (volledige rijtijd), en val quasi onmiddellijk in de armen van Rob… en enige tijd later van David & Erik!

Korte tijd later kan ik samen met hen supporteren voor Maarten en Vincent die in deze cyclo tevens een absolute tijd realiseren!

07/07/2012 : Statement

Mijn zesde deelname was ongetwijfeld mijn zwaarste, deze keer niet omwille van de weersomstandigheden (2010) maar vooral als een gevolg van te weinig trainingsbasis inherent aan de kankerdiagnose einde 2011.

Ze schenkt me evenwel de meeste voldoening omdat ik er de boodschap uitput om Nooit, maar dan ook nooit op te geven… en dat ook kankerpatiënten nog tot prestaties in staat zijn!

En nu?

Ik ben ervan overtuigd dat een sportief persoon sneller herstelt na ziekte/kankerbehandeling, of hoe we sporten in al zijn facetten meer dienen aan te moedigen! Ondermeer daarom nodigde ik mijn medewerkers uit om samen deel te nemen aan de Brussels Ekiden. Zo nemen we op 13 oktober met twee teams uit Zuid-West-Vlaanderen deel aan deze ‘aflossings’marathon.

Of hoe de koersschoenen even voor loopschoenen worden omgeruild.

En uiteraard hoop ik dat de check-up einde 2012 aantoont dat de kankercellen iet alleen niet meer actief zijn, doch ook verdwenen zijn. Daar ga ik nu reeds van uit, een andere optie is er niet!

Mijn Marmotte-Vakantie in 100 foto's :

La Marmotte 2012

Als alles goed gaat neem ik zaterdag voor een zesde maal deel aan La Marmotte.

Om diverse redenen is de kans dat ik dit dit jaar tot een goede einde breng relatief klein. In tegenstelling tot mijn vorige deelnames zijn er daarom deze keer geen uitgebreide voorbeschouwingen.

Heb je evenwel toch interesse... Dan kan je zaterdag zien hoever ik kom via de nieuwe tracking-tool van sportcommunication : Mijn trackingpagina

Is het jouw eerste deelname, of wil je gewoon meer weten over La Marmotte, dan heb je wellicht iets aan mijn vorige verhalen :
- Editie 2004 (9u20) - geen link!
- Editie 2005 (9u10)
- Editie 2007 (8u20)
- Editie 2010 (8u10)
- Editie 2011 (8u01)

Zijn verhalen minder aan jou besteed? Dan is het hiernavolgende videofragment wellicht interessant : La Marmotte

Alvast succes aan alle deelnemers, ... En hou het veilig!