Altijd maar doorgaan...

Doorheen de maand januari was ik uiteindelijk vaak in het ziekenhuis. De aanvankelijk door mij 'klein' ingeschatte complicaties gaven me immers meer hinder... Toch was het vooral uitzien naar eind januari. Tijdens het dan ingeplande doktersconsult zou men het verdere verloop van opvolging & behandeling toelichten. Meteen zou men me ook aangeven wanneer ik het normale 'leven' kon opnemen.

Voor mij staat het 'normale' leven synoniem met En werken En fietsen, genieten... of hoe ik overtuigd ben dat ontspanning slechts plezant is na de inspanning.

Begin januari was het antwoord immers negatief geweest. Overtuigd dat ik sneller recupereerde dan het doktersteam dacht startte ik toen met een wandeling, ... al was het maar om mijn echtgenote te overtuigen. Uiteindelijk diende ik deze poging na 300m totaal vermoeid en uitgeput te staken...

Gelukkig besloot het doktersteam eind januari dat ik per 13 februari opnieuw aan de slag mocht, ... en dat ik in het vooruitzicht hiervan best wat mocht bewegen.

Bewegen, da's fietsen voor mij... dus enkele uren later was ik de mountainbike op in het gezelschap van mijn zoon. Met een snelheid onder de 20km/u, en een km-aantal waarvoor ik anders de deur niet uitkom... Doch dixit mijn echtgenote sprak mijn glimlach bij het thuiskomen boekdelen. Ik was supertevreden!! Na weken stilzitten en liggen, eindelijk eens het gevoel om buiten te zijn, om te kunnen fietsen... tja zo kreeg ik toch opnieuw het gevoel van grip op mijn leven te hebben.

Op 13 februari startte ik opnieuw op het werk. Full-time, onmiddellijk "business as usual" ;-)

Vanaf dat weekend werd ook de vrieskou het land uitgedreven zodat ik opnieuw gestructureerd aan fietsen toe kwam. Met dank aan zoon Michiel & vaste trainingsmaat Pascal om me de eerste ritjes te vergezellen! Dit gaf me moed om te blijven doorgaan!

Zo haalde ik zelfs mijn initiële trainingskalender van 2012 opnieuw boven. De eerste ingeplande toertocht was Kuurne Brussel Kuurne op zaterdag : 85km met ondermeer hoogtemeters op en rond de Kwaremont.

Zo kreeg ik opnieuw een doel.

Concrete doelstellingen geven me - ook zonder Redbull - vleugels : Zo werden er in de week ook 's avonds trainingsritjes (jawel in het donker dus) ingelast.

Zaterdag was dan D-Day : Kuurne-Brussel-Kuurne. Een perfect onthaal bij de start, goede uitpijling, prachtig parcours, ... en schitterend weer. Het was echt drie uur ongelooflijk genieten.

Al is alle kracht (geen spiermassa meer) verdwenen, en is het dus verschrikkelijk afzien op iedere brug, bij iedere helling... toch is het o zo mooi om opnieuw te fietsen.

Voorlopig blijf ik dus fietsen, werken, genieten, fietsen, werken, genieten... want er is nu éénmaal geen alternatief : geloven dat het goedkomt, geloven dat ik kan en mag doorgaan.

Einde maart krijg ik de eerste indicaties over hoe de behandeling de metastases aanpakte... of hoe de harde realiteit altijd op de achtergrond aanwezig blijft.

1000km en Alpe d'HuZes

Al vormde het verdict einde 2011 geen ideale voedingsbodem voor zorgeloos feestgedruis met Kerst en Oudejaar... toch kon ik deze feestdagen in familiekring doorbrengen. De naweeën van de operatie (8 december) en de erop volgende behandeling in quarantaine (19 december) hinderden me niet al te veel, ... met dank aan de goede zorgen van het thuisfront en het wit-gele-kruis.

Omwille van de grote vermoeidheid rest er me weinig tijd om de dagen zinvol door te brengen. Die tijd heb ik in de voorbije weken hoofdzakelijk benut in eigen studies rond mijn ziekte (zeldzame variant). Dit met dank aan internet en google! Al vrij snel werden alle Nederlandstalige sites doorworsteld om mij uiteindelijk te verdiepen in de medische literatuur die wordt aangeleverd door de betreffende ziekenhuizen van New York, Los Angeles, Oregon... Daarnaast werden de betreffende nieuwsgroepen geconsulteerd, de betreffende cursussen van de UGent gedownload, ... ja straks slaag ik nog in de toelatingsproef geneeskunde ;-)

Dit alles om de consultaties bij de behandelende artsen zo goed mogelijk voor te bereiden en de juiste vragen te stellen. Op dit vlak ben ik bijzonder tevreden over de goede communicatie met deze artsen uit het ziekenhuis te Waregem!

Inmiddels weet ik ook dat inzake frekwentie dit de snelst groeiende kanker is in de VS (cijfers dd 2007), alsook in België (de Vlaamse overheid beval hiertoe einde 2010 een specifieke studie). Oorzaak situeert zich in straling (Radio-actieve straling, bvb als gevolg van Tsjernobil - Onvoorzichtige aanpak "rontgenfoto's" in de halsstreek (tandartsen) - ...). Gevolgen zijn slechts decennia later merkbaar.

Tevens ben ik op zoek gegaan naar lotgenoten : patiënten die ook een blog hebben. Schokkend hierbij is dat je meestal op de vaakst gelezen blogupdate terechtkomt, ... indien je dan naar de recentste pagina surft word je veel te vaak geconfronteerd met het overlijdensbericht!

Hiermee kom ik tot de essentie : 1 op 3 krijgt kanker! Gezond leven helpt doch sluit kanker niet uit! Externe factoren liggen voor 20% van de kankers aan de basis. Overlevingskansen (5 jaar na diagnose) blijven (veel te) laag! Of waarom meer onderzoek nodig is.

Vandaar dat ik in deze blog, die toch in hoofdzaak door fietsers wordt gelezen, graag verwijs naar 2 prachtige initiatieven :
- De 1000km van Kom op tegen Kanker
- Alpe d'HuZes
Misschien iets voor jou?

Helaas moet ikzelf de fiets de komende periode aan de haak laten.

Inmiddels blijf ik hopen op gunstig nieuws. Dit kan ten vroegste einde maart. Positief is dat er een uitstekende fles champagne (gewonnen met een wedstrijd van Cavavino) voor dit moment klaar staat! :-)




Viva la vida!

Medisch Rapport

Ik hou eraan iedereen te danken voor de talrijke sms/FB/twitter/mail/blog... -berichtjes : deze geven me moed!

Met dit blogbericht bezorg ik jullie een update :

De behandeling, in quarantaine, in het ziekenhuis te Waregem was in principe voorzien tot vrijdag. Gisterenochtend ontving ik het goede nieuws dat mijn inspanningen om deze opnameduur te verkorten resultaat opleverden. Of de diverse scans die gepland waren voor donderdagavond/vrijdagmorgen werden vervroegd naar woensdagmiddag.

Onmiddellijk een telefoontje naar het thuisfront : blij, maar ook stressy voor wat de uitslagen van de scans zouden brengen.

Even voor 16u00 was het zover : de eerste scan (zo een 40min) kon starten, nadien volgde een 2e scan (20min)... Een kort gesprek met de behandelende arts 'nucleaire geneeskunde' kon mijn stress niet wegnemen.

Opnieuw op de kamer kreeg ik bezoek van de behandelende artsen 'neus/keel/oren' & 'endicronologie'. Bij het verdict van de scans was opnieuw een domino-blokje in de verkeerde richting gevallen. De angst hiervoor besprak ik de dag voordien nog met mijn huisarts...

Inmiddels werd het dossier overlegd met de professoren van UZ Gent...

Om dit nieuwe domino-blokje beter te kunnen kaderen nog maar eens naar een andere scanner. Een spiksplinternieuw toestel waarmee dit ziekenhuis een 14tal dagen terug de pers nog haalde.

Even voor 18u een CT-Scan die al snel gevolgd werd door een nieuwe nabespreking : een beter resultaat dan verwacht.

Voorlopig kunnen we enkel hopen dat de behandeling van de voorbije dagen verdere vruchten afwerpt.

Positief is inmiddels dat ik gisteravond laat het ziekenhuis kon verlaten, ... de thuisverpleegsters van het wit-gele-kruis nemen even hun taak over. Blij om weer in de huiselijke omgeving te zijn, al zijn er nogal wat veiligheidsvoorschriften (afz slapen, eten, ...). Bovendien zijn zowel Marleen als de kids thuis :-)

Heel aangenaam verrast ben ik ook van de tijd die de dokters uittrokken voor duiding. Gisterenavond laat, nog een babbel gehad van meer dan een uur. Respect en Merci!

Op maandag heb ik weer een consult in het ziekenhuis.

La Marmotte 2012 : Parcourswijziging?

La Marmotte blijft een cyclo met grote aantrekkingskracht : Met ook in 2012, maximaal 7000 startplaatsen werden de inschrijvingen op 1 december geopend, om op de middag van 2 december reeds af te sluiten...

Velen startten inmiddels met de voorbereidingen : vragen naar trainingsschema's, accomodatie, ... vullen de diverse internetfora. Eén van de items op deze fora is een eventuele parcourswijziging.

Een verlenging van het parcours, of een extra hindernis, tijdens een toertocht/cyclo is zelden plezant, ... zeker niet indien deze vooraf niet werd ingecalculeerd...

Ook bij de behandeling van een ziekte is het niet leuk om een hindernis te zien opduiken. De ontgoocheling was derhalve groot toen het doktersteam mij donderdagavond meedeelde dat een extra behandeling noodzakelijk is.

Opgeven is evenwel geen optie zodat ik maandagmorgen voor een extra therapie (van vermoedelijk 5 dagen) in quarantaine ga.

Inmiddels wens ik jullie een Prettige Kerst toe!

Viva La Vida!!!



PS : O ja, voor zover mij bekend is er geen wijziging van het La Marmotte parcours voorzien.

Team Spirit

Een recente verklaring over de file-problematiek in België blijft me bij. Eén van de gevolgen van de files zou het inkrimpen zijn van het aantal beoefenaars ploegsporten, en meteen ook een verklaring geven voor het stijgende aantal lopers en fietsers.

De logica in deze verklaring is snel gevonden : indien men geen vast 'thuiskomst'uur kent wordt het moeilijk om zich te engageren voor vaste trainingsuren...

Is fietsen, en bij uitbreiding wielertoerisme, dan een individuele sport? Neen!

Fietsers zijn veelal aangesloten bij een bond, bij een club. Vlaanderen telt tal van clubs. Iedereen die tijdens de weekends zelf de pracht van bvb de Vlaamse Ardennen opzoekt is getuige van de vele wielertoeristenclubs. Deze clubs evolueren, kiezen voor vernieuwing. Dit uit zich tevens in meer discipline, zowel voor het verkeersreglement als voor de natuur, of in maatschappelijke engagement... Zo blijven zij aantrekkelijk!

De recente info-avond van de Waregemse club 'Nieuwenhovespurters' is een ander voorbeeld. Een mooie opkomst voor de voorstelling van de nieuwe kledij, dit dankzij een goede organisatie met aandacht voor belangen van club, leden en sponsors. Deze club is reeds jaren actief op velerlei fronten : eigen organisaties (MTB- & Fietstochten), jaarlijkse fietsreizen, ... Clubleden treffen elkaar tevens buiten de reguliere ritten : in de wintermaanden op zondagmorgen, in de zomermaanden bij gezamenlijke deelnames aan toertochten in binnen- & buitenland.

Of hoe je fietsers, wielertoeristen, bezwaarlijk onder het label 'individuele sporters' kan onderbrengen.

Een ander facet van het team is overigens ook vaak het gezin : partner en kinderen worden meegesleurd in dit enthousiasme, en zien hun papa of echtgeno(o)t(e) in het weekend zelden uitslapen. Of hoe ook het thuisfront een uiterst belangrijke rol speelt!

De voorbije weken ondervond ik een ander facet van het 'groepsgevoel' fietsen! De talrijke boodschappen van fietsers, naast collega's en familie, om mij een hart onder de riem te steken deden me echt deugd! Dank je wel!!

Inmiddels is de operatie achter de rug. Na een dagje op intensieve zorgen volgden drie dagen ziekenhuisverblijf, nu is het afwachten op de beslissing of al dan niet verdere behandeling nodig is. Hopelijk niet dan kan ik wellicht eind februari opnieuw op de fiets.

Viva La Vida!!

Change!

Inmiddels twee weken terug :

Een zondag zoals zo vele andere : 's morgens op de fiets, in de namiddag wat wandelen en een koffie drinken... 's avonds met het volledige gezin genieten van een kaasplank met een heerlijk flesje wijn. Net tijdens dit intieme familiemoment wordt het opgemerkt : een verdikking in mijn hals.

Ik wil de eigen diagnose, een vermoedelijke klier, bevestigd zien en ga op maandagmiddag snel even langs de huisarts. Een onmiddellijke doorverwijzing heb ik op zak... En toch: eerst nog een roadshow in Gent bijwonen, en ook op dinsdag staat een drukke dag te Brussel ingepland. Dan maar op woensdag naar het ziekenhuis.

Het gaat snel : bloedanalyse, echo, isotopenscan... afspraken met huisarts, endocrinologe en dr specialist 'neus-keel-oorziekten' volgen elkaar in ijltempo op... Inmiddels is de honger naar bijkomende informatie groot : tal van vragen voor de dokters op radiologie, nucleaire geneeskunde...

Een weekje later volgt de punctie... nu is het enkele dagen afwachten : op woensdag hoog tijd om mijn collega managers te verwittigen van mijn wellicht langere afwezigheid. Op donderdag informeer ik de overige collega's.

Donderdagmiddag : de druk van het werk valt van me af, vanaf nu moet ik me op mijn herstel focussen. Een bericht op facebook herinnert me aan de inschrijvingen voor La Marmotte & 3Ballons... nog steeds hoopvol op een positief resultaat schrijf ik me in.

Donderdagavond op het vtm-journaal : Een patiënte getuigt 'de ergste periode die ik ooit meemaakte is deze tussen tussen het nemen van de punctie en het krijgen van het resultaat' (Ter info : gemiddeld een 4à6 dagen).

Vrijdagmorgen : Helaas, niet het verhoopte verdict. De geplande chirurgische ingreep wordt vervroegd... de hoop om ook in 2012 op de Franse cyclo's aanwezig te zijn blijft.

Op deze blog kunnen jullie mijn gevecht naar de start van 3 Ballons/La Marmotte volgen! Meerdere collega's, vrienden staan er tevens aan de start. Slaag ik er niet in om zelf te fietsen dan zal ik hun bevoorrader van dienst zijn.

Viva La Vida!

Kalender 2012

In de voorbije weken publiceerden de belangrijkste organisatoren van toertochten en cyclo's hun kalender 2012.

Hieronder het beknopte overzicht >

Januari

Februari
Za 25/02 : O'Dorney > Kuurne Brussel Kuurne - Kuurne
Zo 26/02 : Flandersclassics > Omloop Het Nieuwsblad – Gent

Maart
Zo 11/03 : Team Verada > Verada-Follens Classic - Zwevegem
Za 17/03 : Golazo > Ename Classic – Zottegem
Zo 18/03 : Flandersclassics > Dwars door Vlaanderen - Waregem
Za 24/03 : Golazo > Omloop van Vlaanderen - Gent
Za 24/03 : Flandersclassics > Gent Wevelgem - Wevelgem
Za 31/03 : Golazo > RVV - Brugge

April
Za 07/04 : Flandersclassics > Brabantse Pijl - Leuven
Za 07/04 : Leierenners > Rit van de Gouverneur - Zulte
Za 14/04 : Flandersclassics > Scheldeprijs - Schoten
Za 14/04 : Golazo > PVP Classic > Vlaamse Ardennen
Zo 15/04 : Sportcommunication > GF Colnaco Cogolin Golfe de Saint Tropez – France : St Tropez
Za 21/04 : Golazo > Luik Bastenaken Luik > Luik

Mei
Di 01/05 : BCCB > Mons Chimay Mons - Mons
Za 05/05 : Golazo > Grinta! Challenge – Doornik
Za 12/05 : WBV > Landen-Trois Ponts-Landen - Landen
Do 17/05 : Sportevenementen.nl > Steven Rooks Classic – NL : Maastricht
Za 19/05 : Golazo > Fleche de Wallonie - Spa
Zo 20/05 : Sportcommunication > La Look – France : Nevers
Zo 20/05 : NFTU > Grenslandklassieker - NL : Geleen
Zo 27/05 : Golazo > Tilff Bastogne Tilff - Tilff

Juni
Za 02/06 : Golazo > La Chouffe - Houffalize
Za 02/06 : Sportcommunication > La Ventoux Beaumes de Venise – France : Ventoux
Za 09/06 : Bioracer > GF Ardennaise > Ardennen
Za 09/06 : Golazo > Lotto Tour de Namur - Namen
Za 09/06 : Sportcommunication > 3Ballons – France : Belfort
Za 16/06 : Golazo > GF Eddy Merckx – Huy ?
Zo 17/06 : Sportcommunication > La MorzineVallee d’Aulps – France : Morzine
Za 23/06 : Sporta > La Cannibale - France : Ventoux
Za 30/06 : Golazo > Decathlon Classic – Leuven
Za 30/06 : WTC Nokereberg > Nokereberg Fietsrally - Nokere

Juli
Zo 01/07 : Flandersclassics > Word Flandrien - ?
Zo 01/07 : La Ludopale - France - Calais
Zo 01/07 : Sportcommunication > La Vaujany – France – Alpe d’Huez
Za 07/07 : Sportcommunication > La Marmotte – France – Alpe d’Huez
Zo 22/07 : Sportcommunication > Le Tour du Mont Blanc

Augustus
Za 18/08 : Golazo > Lotto Géants des Ardennes - Alleur
Zo 19/08 : Sportcommunication > La Marco Pantani Memorial – France – Les2Alpes
Za 25/08 : La Vélomediane > Criq – La Roche en Ardenne
Za 25/08 : Ch'ti Bike Tour > La Laurent Desbiens - France : Armentières

September
Zo 02/09 : Sportcommunication > La Cyclo’Manche – France – Sainte Maire l’eglise
Za 08/09 : Sportcommunication > La Ronde Picardie – France : Abbeville
Za 15/09 : WK Limburg 2012-Toertocht – NL : Valkenburg
Zo 16/09 : CB > La Christophe Brandt - Verviers

Oktober

November

December



Reacties hierop zijn zeker welkom : nog niet opgenomen toertochten of cyclo's, ... of indien een verkeerde datum in het overzicht werd opgenomen...

In de komende weken maak ik zelf een selectie uit dit aanbod... en volgt een update met mijn eigen kalender 2012.

Terugblik 2011

Met de cyclo Christophe Brandt sloot ik halverwege september het cyclo-seizoen af. Wat nadien volgde waren vooral rustige, en mede dankzij de mooie nazomer, aangename duurtrainingen. Halverwege oktober ruilde ik dan de racefiets in voor de mountainbike en bezocht ik als eerste fietsbeurs van het najaar Bike Motion.

Gedurende de zes weken dat ik het zo wat rustiger aan deed waren er geen blogupdates. Bewust wou ik wat tijd nemen voor mijn persoonlijke reflectie op het voorbije seizoen. Deze vormt overigens meteen mijn springplank voor de fietsdoelen 2012!

Bij de mijmeringen over het voorbije fietsseizoen botste ik logischerwijze op de me zelf geformuleerde doelen in de blogupdate van 7 november 2010 :



Veel plezier hebben met het fietsen 'an sich'
Deze eerste, en voornaamste doelstelling, realiseerde ik met verve :-)

Drie factoren droegen hiertoe bij :
1/ In 2011 week ik voor het eerst resoluut af van de (in de vorige 10 jaar) opgebouwde vaste fietskalender : Nieuwe toertochten zoals "Les Boucles de la Semois" en "La Chouffe" brachten mij over nieuwe wegen vol natuurpracht... Het competitieve werd extra aangewakkerd door deelname aan extra cyclo's zoals GF Ardennaise & GF Eddy Merckx. Daarnaast behield ik de mooiste vaste waarden zoals de "Grinta! Classic" & "La Marmotte".

2/ Het afwijken van de vaste paden resulteerde tevens in het samen fietsen met andere groepen : de leden van het Merijenniezere-team of de shirtdragers van de cyclobenelux-site. Fietsen is immers meer dan het stampen op de pedalen, het is ook het samen beleven van mooie fietsmomenten! Daarnaast waren er uiteraard de topdagen met de collega's in Saint Jean de Maurienne en met de Nieuwenhovespurters op Les Deux Alpes!

3/ Ondanks de mindere zomer moet het gezegd : quasi gans 2011 fietste ik in droog weer! Een schitterende lente, een mooie nazomer... telkens was het genieten van de zonnestralen! Hoogtepunt hierbij was zeker de beklimming van (en de après op) de Col de la Madeleine



Mijn Cyclobenelux klassement uit 2010 verdedigen
Vergelijking van het klassement 2010 met 2011 :
Klassement 2010 'fietsers uit Benelux met minimum 3 Cyclo-deelnames' : 128e op 337 > In 2011 : 162e op 362
Klassement 2010 '40+ers uit Benelux met minimum 3 Cyclo-deelnames' : 32e op 117 > In 2011 : 46e op 114

Waar situeert het verschil zich tov 2010?
1/ De invoering van de UCI World Champion Tour (voor masters & amateurs) resulteerde in nogal wat cyclo's in een sterker deelnemersveld. Zo participeerden er bij diverse cyclo's meer renners EZC dan voorheen. Dit had tevens tot gevolg dat de (veelal sterke) buitenlandse aanwezigheid in Belgische cyclo's verhoogde!
2/ In 2010 werden er behoorlijk wat punten verdiend in 3Ballons en Steven Rooks Classic. Vooral in de SRC had ik in 2010 een absolute superdag.
3/ Met deelnames aan SRC, GFEM, GFA, Marmotte & ChristopheBrandt, realiseerde ik in 2011 evenwel een zeer regelmatig traject : in iedere cyclo behaalde ik een gelijkaardig aantal punten.

Conclusie?
In effectieve fietsprestaties hoeft 2011 niet onder te doen voor 2010, in tegendeel zelfs : in La Marmotte verbeterde ik mijn tijd met een tiental minuten. Een goede score in het CB-klassement valt voor mij samen met een extreme uitschieter. In 2010 was dit, zoals gemeld de SRC, ... in 2011 was dat de GFA, maar dan wel bij een erg sterk deelnemersveld!



Spijt?
Liet ik het voorbije seizoen een kans liggen? Ik denk het niet... tenzij... tja : uiteindelijk werd ook ik geselecteerd voor het WK in Stavelot van de UCI World Champion Tour. Dit viel samen met de fietstrip naar de Alpen zodat ik hiervoor verstek gaf.... Zonder twijfel zou mijn naam als één van de allerlaatsten op de uitslag geprijkt hebben, maar toch was dit wellicht een unieke kans om aan dergelijk event deel te nemen.



Slotbeschouwing
Het voorbije fietsjaar is geslaagd!

Voor 2012 neem ik vooral volgende bedenkingen mee :
1/ Bij opmaak van de fietskalender voldoende aandacht hebben voor deelnames aan nieuwe tochten
2/ In cyclo's moet ik het (als 44jarige) toch echt hebben van die ene dag waar alles eens echt mee zit > weer - conditie - snel in de juiste groep belanden - ...

La Christophe Brandt 2011

De referentie voor het cyclo-gebeuren is reeds geruime tijd de site cyclobenelux van de twee sympathieke broers De Jong. Bij het lezen van hun lovende commentaar over de cyclo 'La Christophe Brandt' hoefde ik dus niet te twijfelen : ik consulteerde de site van deze cyclo en schreef me voor amper 15€ in.

In augustus volgden enkele duurtrainingen als voorbereiding op deze cyclo. Zo reed ik ondermeer de Tom Simpson Memorial. Het was tijdens de après van deze toertocht dat ook David en Jeroen van club Merijenniezere zich engageerden tot deelname aan deze laatste cyclo van het jaar.

Even na 8u00 schreven zij zich deze ochtend ook in, ... inmiddels trof ik enkele bekenden aan : Rob, Paul, Bob, Bruno, ... Of hoe nogal wat fietsers die ik ook aantrof op GF Ardennaise, GF Eddy Merckx, La Marmotte, ... in deze cyclo opnieuw wilden presteren.

Overigens was het deelnemersveld toch van een echt hoog niveau : elite zonder contract, nevenbonders, ... slechts een beperktere groep 'gewone' wielertoeristen...

Na de gebruikelijke toespraken volgde omstreeks 9u00 de start. Amper 100m verder en ik hoorde een gulle schaterlach achter mij : David maakte er mij attent op dat één fietser reeds de verkeerde richting uitreed... veel tijd voor spielerei werd ons niet gegund... de volledige groep reed onder een hoog tempo door de straten van Verviers. Hierbij was het vooral aandachtig zijn voor de paaltjes, de inderhaast aan de kant geparkeerde wagens...

Na zowat 5km fietsen, bij het verlaten van Pepinster, kregen we de Côte de Tancrémont voorgeschoteld : over 4km overbrug je er zo een 200m hoogteverschil. Een behoorlijk lange en toch wel lastige klim dus... en dit zeker bij een snelheid van 30km/u! Stond ik bij de start vooraan goed gepositioneerd, dan was deze goede uitgangspositie bij de start van de klim naar de vaantjes... bij deze klim dus zeker geen plaatsen verder verliezen om toch bij een goede groep te kunnen aansluiten... Zo was het 4km lang echt op de tanden bijten.

Uiteindelijk kwamen we met een 7tal op de top. Eén onder ons moedigde iedereen aan om mee rond te draaien om zo bij de grotere groep van 25 renners voor ons aan te sluiten. Met zijn allen zagen we hier het belang van in zodat we vlot rond draaiden. Na enkele kms was de aansluiting een feit... tijd om in het zog van deze ruimere groep wat uit te rusten. Ik speelde de eerste WCup binnen.

Na een kleine 20km volgde de klim van Gomzé-Andoumont naar les Hornais. Ik voelde dat ik beter kon dat het groepstempo, zag evenwel geen groep voor, noch achter ons... en met alle wind die er was oordeelde ik dat het beter was om in dit gezelschap verder te fietsen. Nog één fietser in cyclobenelux-outfit bevond zich in onze groep, tijd om even een praatje te maken... en te peilen naar waar Paul zich zou bevinden : voor, of achter ons. Vermoedelijk fietste hij in een achtervolgende groep, net als David en Jeroen.

Uiteindelijk nam ik genoegen met de situatie : ik zat in een groep die er een mooi, maar geen supertempo op nahield... of hoe ik deze keer in de finale misschien nog wat extra krachten zou hebben. Zo fietste ik op het vlakke mooi midden in de groep, en op de hellingen eerder met de rem op... De lastigste passages waren, vooral gezien het halfnatte wegdek, de afdalingen. Ik wou geen risico nemen en daalde als steeds als traagste van de groep zodat het nadien telkens spurten was om aan te sluiten.

Na zowat 95km volgde dan de 6km lange zijkant van La Redoute : tijd om de benen te testen! Een geslaagde test want we fietsten met een drietal voorop. De wind bleef in alle hevigheid blazen zodat we het tempo milderden waardoor opnieuw een 15tal aansloot. Hoedanook de groep was zo gehalveerd.

In groep onderhielden we nu een hoog tempo, de snelheid daalde nauwelijks onder de 40km/u. Ook de volgende helling werd gezwind genomen, eenzelfde scenario volgde : met een zestal voorop om in de afzink opnieuw te worden ingelopen. Op de vlakke stroken reden uiteindelijk drie renners op kousevoeten weg. Een Waalse renner zag mijn aarzeling doch gaf geruststellend aan : geen extra krachten verspillen, we halen ze op de laatste klim wel bij.

We kwamen tot op een 15tal meter... maar de aansluiting konden we toch niet maken. Wel reduceerden we de kopgroep verder... We bleven nog met een 8tal renners over. In de afzink werd het tempo verschroeiend hoog gehouden. Slechts enkelen slaagden er in om terug te komen... voor mij was het, inmiddels in de straten van Verviers, na ieder rond punt, tot het uiterste gaan om in de groep te blijven.

Voor ik het besefte zag ik de finishboog voor mij : ik perste er nog éénmaal alles uit en zag mijn hoogste hartslagwaarde van de dag op de garmin verschijnen.

95e op 300 deelnemers, 130km, 1850hm, 32.06avs : best tevreden!

Onmiddellijk na afloop was het even kennismaken met Arno Van Helvoort en bijpraten met Rob.

Paul stopte in de aanvangsfase bij een valpartij en had dus vooral een inhaalrace achter de rug. Hij eindigde een kwartiertje later als 128e.

Kort na hem overschreden ook David & Jeroen de finish.

Na de verkwikkende douche in de plaatselijke sporthal schoven we aan voor de pasta en de braadworsten, er heerste een heerlijke sfeer! Of een ideale seizoensafsluiter!!

Met dank aan Rob voor de foto's!

Standplaats : Saint Jean de Maurienne > Col de la Madeleine

Deze morgen wakker geworden met zware benen... kan het ook anders na de gisteren toch intens gefietste Marmotton (= Marmotte zonder Alpe d'Huez)!

Hoedanook voor deze derde dag van de fietstrip staat een, van TdF bekende, col op het programma : de Col de la Madeleine. We opteren voor de meest gelijkmatige beklimming, deze via de D213. De digits ogen zwaar : tijdens de 19.05km worden 1522 hoogtemeters overwonnen aan een gemiddelde stijging ad 8%. Qua zwaarte nestelt deze col zich hiermee op het niveau van een Galibier, Mont Ventoux.

Na het uitgebreide ontbijt verzamelen we omstreeks half tien op de parking. Nico en Jo mennen de groep naar La Chambre, het charmante dorp aan de voet van deze col. Na 12km schakelen we op het kleine verzet en verwerken we de eerste hoogtemeters. We fietsen met zijn allen breeduit over de weg. Ook bij mij is er enige aarzeling hoe ik deze, door mij nog niet eerder omhoog gefietste, col moet aanvatten... de twijfel over het herstel na de zware rit gisteren overheerst.

We zijn amper enkele honderden meters bezig aan de klim als een wielertoerist ons voorbijfietst... In een fractie van een seconde neem ik een beslissing > ik sluit aan want dit lijkt me wel het juiste tempo.

De eerste kilometers hebben slechts een gemiddelde stijging ad 7% en we halen probleemloos de kaap van de 15km/u. Dit gaat vlot, tijd om een praatje te maken met mijn Franse "compagnon de route". Hij blijkt van Grenoble afkomstig te zijn en geregeld een dag verlof te nemen om in zijn 'achtertuin' cols te beklimmen. Een ideale gezel want dit tempo bevalt me wel!

Eens de twee aanvangskilometers voorbij volgen enkele steilere stroken tot boven de 9% stijging. Ik kom ook voorbij onze begeleiders Marc en Luc ; ik roep ze toe dat alles goed gaat. Vooral bij de steilste stroken merk ik aan de ademhaling van onze Zuiderbuur dat hij het wat moeilijk krijgt... ik maak me de bedenking dat ik beter nog even in zijn gezelschap blijf en pas in de laatste kilometers de snelheid zal opdrijven.

Halverwege de col, zo rond km 11, is er dan plots de lastigste strook te verwerken : tot boven 11%... en onder het motto 'het kan verkeren' zie ik mijn fietsgezel wat afstand van mij nemen... Nog 9km te gaan, nee : nu moet ik echt wel in zijn spoor blijven!

Gelukkig volgt er een km aan 5.7% zodat ik de aansluiting opnieuw maak en ook even recupereer. Ik heb mijn les nu wel geleerd en ook de volgende kilometers (8% gemiddelde stijging) blijf ik in zijn spoor, nu toch vaker in zijn wiel dan naast hem fietstend.

Even vreesde ik de wind in de laatste passage, doch vandaag is de wind geen spelbreker, zodat ik uiteindelijk vlot de (volgens garmin) 1993m hoge top bereik.

Ik nestel me in één van de ligzetels en geniet! Boven op deze col is het echt heerlijk : geen wolkje aan de hemel, zomerse temperatuur! Hier kan ik mijn motto echt waarmaken : Carpe Diem!

Eén na één komen ook de overige collega's aan. Allen onder de indruk van het fantastische landschap.

Het initiatief van Hans om boven op deze bergpas, en onder een stralende zon, te lunchen konden we dan ook enkel toejuichen.

Vooraleer de afdaling te starten was het even stilstaan bij #108.

Na de afdaling ging het in één rechte lijn opnieuw naar Saint Jean de Maurienne. Deze maal was het mijn beurt voor het nodige kopwerk. Ik hield het tempo strak zodat we uiteindelijk op één lint ons hotel bereikten. Zoals gebruikelijk was de après overvloedig.... en tekenden we de eerste plannen voor de 5e editie. Ik zie er alvast naar uit!