Zoals steeds neem ik reeds voor afreis naar een cyclo-sportieve een extra verlofdagje, ... dit laat me toe om de laatste professionele issues in een ontspannen sfeer thuis af te werken, te acclimatiseren voor wat komen gaat en indien het weer het toelaat toch nog even een rustig ritje te fietsen.
Steeds leuk om die knop geleidelijk aan om te draaien, en van intense werkmodus naar ontspannen fietsmodus over te schakelen.
Vandaag heb ik overigens enkele extra troeven bij deze modus-switch :
1/ Het besef dat dit de start een mooie periode is : deze week is er de Vogezentrip waar de cyclo - 3Ballons - geprogrammeerd staat, volgende week is er dan een vierdaagse in Italië met de beklimming van de 2758m hoge Stelvio als ultieme uitdaging... om dan nadien de laatste rechte lijn in te zetten naar La Marmotte, de monumentale cyclo in de Franse Alpen.
2/ De weersvoorspellingen voor zowel de Vogezen als volgende week in Italië zijn goed, ... maar vandaag, en dit voor het eerst dit jaar, is de lente ook in België voor enkele dagen aangeland.
Veel meer had ik vandaag dan ook niet nodig om met een gelukzalige glimlach over de glooiende wegen tussen Tiegem, Kruishoutem en Zulte te fietsen.
Op het einde van het korte fietsritje kwam ik nog partner-in-crime David tegen die net vertrok voor zijn laatste shift voor de afreis naar de Vogezen. Gespreksonderwerp : Waar gaan we eten in Luxeuil-Les-Bains, ons verblijf in de komende dagen > Meer heb ik echt niet nodig om echt happy te zijn!
Het leven is mooi!
woensdag 5 juni 2013
zondag 2 juni 2013
Clubrit Nieuwenhovespurters : 5Bergen
Bij de club waar ik aangesloten ben, de Nieuwenhovespurters, is het een traditie dat elk om beurt een parcours uitstippelt.
Voor deze stralende 2 juni was het mijn beurt om de groep op sleeptouw te nemen.
Ten gevolge van het mindere weer is de conditie ook bij andere A-leden niet optimaal zodat ik mijn traditionele 13Bergen-parcours wat aanpaste : minder kronkelende wegen, minder steile hellingen... Zo werd deze clubrit uiteindelijk herdoopt in een 5Bergenrit.
Dit werd vooraf aangekondigd via de Social Media, en wellicht dankzij deze aanpassing, maar uiteraard vooral dankzij het mooie weer daagden 28 Nieuwenhovespurters voor deze rit op. Ook MRNZ-fietser David - benieuwd naar mijn 5Bergenrit - sloot deze keer aan.
Zo trok een quasi 30koppige colonne zich even na half zeven op gang. Samen met vaste trainingskameraad Pascal vertrokken we zuidwaarts : Over Anzegem zetten we koers naar de eerste helling van de dag : Nieuwe Kwaremont. Het tempo werd rustig gehouden zodat we samen de top bereikten, van hieruit ging het naar Ronse om over de glooiende wegen richting Lessen te fietsen.
Ter hoogte van het Paradijs, een straatje links waar rechts het containerpark zich situeert, draaiden we in om de volgende helling, La Houppe, te verorberen. Inmiddels had Bernarke mijn koppositie overgenomen. Na deze mooie helling door het bos zetten we koers naar Brakel van waaruit we naar Geraardsbergen fietsten.
Te Geraardsbergen geen Muur maar wel de mooie asfaltweg (het centrum binnenrijdend, de tweede straat rechts nemen en voor de ING Bank opnieuw links inslaan) met zijn vele bochten tot de top. Een heerlijke beklimming.
Van hieruit volgden we een deeltje van het parcours van de toertocht 'Otegem-Geraardsbergen-Otegem'. Te Brakel volgde opnieuw een lange klim, nummer vier dus, waarna we opnieuw over de grote wegen koers naar Oudenaarde zetten.
Vooraleer Oudenaarde te bereiken draaiden we links af, de Berg Stene werd afgedaald... Pedro & David namen de koppositie over en brachten ons over de licht hellende wegen naar de top van de Kruisberg.
Van hieruit ging het in gestrekte draf naar huis : over Berchem en Tiegem, hier wachtte met het Vossenhol de vijfde helling van de dag, naar Waregem.
114km, een duizendtal hoogtemeters, avs van net geen 30km/u... en vooral veel blije gezichten.
Meer van dat :-)
Voor deze stralende 2 juni was het mijn beurt om de groep op sleeptouw te nemen.
Ten gevolge van het mindere weer is de conditie ook bij andere A-leden niet optimaal zodat ik mijn traditionele 13Bergen-parcours wat aanpaste : minder kronkelende wegen, minder steile hellingen... Zo werd deze clubrit uiteindelijk herdoopt in een 5Bergenrit.
Dit werd vooraf aangekondigd via de Social Media, en wellicht dankzij deze aanpassing, maar uiteraard vooral dankzij het mooie weer daagden 28 Nieuwenhovespurters voor deze rit op. Ook MRNZ-fietser David - benieuwd naar mijn 5Bergenrit - sloot deze keer aan.
Zo trok een quasi 30koppige colonne zich even na half zeven op gang. Samen met vaste trainingskameraad Pascal vertrokken we zuidwaarts : Over Anzegem zetten we koers naar de eerste helling van de dag : Nieuwe Kwaremont. Het tempo werd rustig gehouden zodat we samen de top bereikten, van hieruit ging het naar Ronse om over de glooiende wegen richting Lessen te fietsen.
Ter hoogte van het Paradijs, een straatje links waar rechts het containerpark zich situeert, draaiden we in om de volgende helling, La Houppe, te verorberen. Inmiddels had Bernarke mijn koppositie overgenomen. Na deze mooie helling door het bos zetten we koers naar Brakel van waaruit we naar Geraardsbergen fietsten.
Te Geraardsbergen geen Muur maar wel de mooie asfaltweg (het centrum binnenrijdend, de tweede straat rechts nemen en voor de ING Bank opnieuw links inslaan) met zijn vele bochten tot de top. Een heerlijke beklimming.
Van hieruit volgden we een deeltje van het parcours van de toertocht 'Otegem-Geraardsbergen-Otegem'. Te Brakel volgde opnieuw een lange klim, nummer vier dus, waarna we opnieuw over de grote wegen koers naar Oudenaarde zetten.
Vooraleer Oudenaarde te bereiken draaiden we links af, de Berg Stene werd afgedaald... Pedro & David namen de koppositie over en brachten ons over de licht hellende wegen naar de top van de Kruisberg.
Van hieruit ging het in gestrekte draf naar huis : over Berchem en Tiegem, hier wachtte met het Vossenhol de vijfde helling van de dag, naar Waregem.
114km, een duizendtal hoogtemeters, avs van net geen 30km/u... en vooral veel blije gezichten.
Meer van dat :-)
dinsdag 21 mei 2013
Over twijfels en realisme
Voor deelname aan cyclo's in Frankrijk is een medisch attest vereist.
Mijn huisdokter, tevens sportarts, verleende me dit in het verleden eerder makkelijk af. Hij beschikt immers over mijn medisch dossier. Omwille van mijn recente voorgeschiedenis wou hij dit jaar toch na enkele extra testen : bloedwaarden, cardiogram, sporttest...
Voor mij geen erg : iedere bijkomende bloedanalyse is wel opnieuw angstig afwachten en hopen dat er geen teken is van actieve kankercellen... doch anderzijds ook weer een geruststelling als je de bevestiging krijgt dat het ok is. Dat het hart even extra geverifiëerd wordt, dit stelt dan weer de huisgenoten tevreden... En ja dan was er ook nog die sporttest.
In het verleden keek ik steeds met grote verwachting uit naar een sporttest : het kennen van de juiste drempels van verzuring laat je immers toe om juister en dus beter te trainen.
Deze keer was het evenwel anders : tijdens het fietsen merkte ik dat mijn maximale hartslag beduidend daalde, dat mijn kracht sterk afnam, ... zodat ik vreesde dat ik wel eens zou schrikken van mijn nieuwe omslagpunt en vooral van de geproduceerde wattage bij dit omslagpunt.
Zonder deze uitslag op deze blog te ontleden : Mijn vrees werd bewaarheid! Omslagpunt niet alleen sterk gedaald, maar vooral ook de wattage hierbij met een 90tal punten.
Dit was echt slikken... en meteen waren de twijfels daar!
Is het wel verstandig om ook dit jaar opnieuw aan cyclo's te participeren, om het hooggebergte in te gaan, .... om mijn lichaam verder te pijnigen.
Ook en vooral vragen in de zin : Hoe komt dit?
Uiteindelijk werd er goed overlegd met de arts, en werden de belangrijkte vragen beantwoord :
1/ De aanpassing van de hartwaarden (daling max hartslag, omslagpunt, ...) zijn wellicht het gevolg van een combinatie van 1/ Emotionele dreun van de kanker 2/ Het wegnemen van de schildklier 3/ De medicijnen en hun bijwerkingen 4/ Het natuurlijke verouderingsproces 5/ Eénzijdig te trainen (enkel grote ritten) ...
2/ Deelnemen aan cyclo's mag zeker nog, doch hoge verwachtingen mag ik me hierbij niet stellen. Focussen op het uitrijden ipv het neerzetten van (voor mijn kunnen) sterke prestaties.
Of hoe ik vooral realist dien te zijn en te beseffen dat ik de voorbije 18 maand heel wat meemaakte, ook verouderde... en dus vooral blij dien te zijn dat ik nog aan fietsen toekom.
Mijn huisdokter, tevens sportarts, verleende me dit in het verleden eerder makkelijk af. Hij beschikt immers over mijn medisch dossier. Omwille van mijn recente voorgeschiedenis wou hij dit jaar toch na enkele extra testen : bloedwaarden, cardiogram, sporttest...
Voor mij geen erg : iedere bijkomende bloedanalyse is wel opnieuw angstig afwachten en hopen dat er geen teken is van actieve kankercellen... doch anderzijds ook weer een geruststelling als je de bevestiging krijgt dat het ok is. Dat het hart even extra geverifiëerd wordt, dit stelt dan weer de huisgenoten tevreden... En ja dan was er ook nog die sporttest.
In het verleden keek ik steeds met grote verwachting uit naar een sporttest : het kennen van de juiste drempels van verzuring laat je immers toe om juister en dus beter te trainen.
Deze keer was het evenwel anders : tijdens het fietsen merkte ik dat mijn maximale hartslag beduidend daalde, dat mijn kracht sterk afnam, ... zodat ik vreesde dat ik wel eens zou schrikken van mijn nieuwe omslagpunt en vooral van de geproduceerde wattage bij dit omslagpunt.
Zonder deze uitslag op deze blog te ontleden : Mijn vrees werd bewaarheid! Omslagpunt niet alleen sterk gedaald, maar vooral ook de wattage hierbij met een 90tal punten.
Dit was echt slikken... en meteen waren de twijfels daar!
Is het wel verstandig om ook dit jaar opnieuw aan cyclo's te participeren, om het hooggebergte in te gaan, .... om mijn lichaam verder te pijnigen.
Ook en vooral vragen in de zin : Hoe komt dit?
Uiteindelijk werd er goed overlegd met de arts, en werden de belangrijkte vragen beantwoord :
1/ De aanpassing van de hartwaarden (daling max hartslag, omslagpunt, ...) zijn wellicht het gevolg van een combinatie van 1/ Emotionele dreun van de kanker 2/ Het wegnemen van de schildklier 3/ De medicijnen en hun bijwerkingen 4/ Het natuurlijke verouderingsproces 5/ Eénzijdig te trainen (enkel grote ritten) ...
2/ Deelnemen aan cyclo's mag zeker nog, doch hoge verwachtingen mag ik me hierbij niet stellen. Focussen op het uitrijden ipv het neerzetten van (voor mijn kunnen) sterke prestaties.
Of hoe ik vooral realist dien te zijn en te beseffen dat ik de voorbije 18 maand heel wat meemaakte, ook verouderde... en dus vooral blij dien te zijn dat ik nog aan fietsen toekom.
zaterdag 11 mei 2013
Waalse Pijl - Editie 2013
Voor vandaag stond een rustige Waalse Pijl geprogrammeerd.
Gezelschap en natuur beslisten er anders over ;-)
Van bij de start werd een treintje gevormd : Ex Prof Fabien De Waele als machinist, drie wagonnetjes cyclo4cancer en één grote wagon waar individuele renners inpikten, om meestal even later opnieuw af te haken. Hoedanook zowel de machinist als de overige cyclo4cancer fietsers hadden oor naar mijn verzoek om bij momenten het tempo te milderen :-)
Er was ook nog het weer : Bijzonder veel wind, al bleef het wel droog - op de laatste 15 km na.
De trein hield stand tot na de 2e bevoorrading. Toen vond de machinist met Thier de Coo, Haute Levée & Rosier zijn ideale speeltuin. Voeg daar de hevige stortbuien en toe... en dit resulteerde dat iedereen in ijltempo de finish op zocht!
Eens aangekomen was de zon weer van de partij zodat we toch nog even konden napraten : opnieuw een geslaagde tocht in goed gezelschap!
Een langer verslag is op Cyclo4Cancer, onder de rubriek verhalen, terug te vinden. In de rubriek fotoalbums zijn er meer foto's te zien.
Gezelschap en natuur beslisten er anders over ;-)
Van bij de start werd een treintje gevormd : Ex Prof Fabien De Waele als machinist, drie wagonnetjes cyclo4cancer en één grote wagon waar individuele renners inpikten, om meestal even later opnieuw af te haken. Hoedanook zowel de machinist als de overige cyclo4cancer fietsers hadden oor naar mijn verzoek om bij momenten het tempo te milderen :-)
Er was ook nog het weer : Bijzonder veel wind, al bleef het wel droog - op de laatste 15 km na.
De trein hield stand tot na de 2e bevoorrading. Toen vond de machinist met Thier de Coo, Haute Levée & Rosier zijn ideale speeltuin. Voeg daar de hevige stortbuien en toe... en dit resulteerde dat iedereen in ijltempo de finish op zocht!
Eens aangekomen was de zon weer van de partij zodat we toch nog even konden napraten : opnieuw een geslaagde tocht in goed gezelschap!
Een langer verslag is op Cyclo4Cancer, onder de rubriek verhalen, terug te vinden. In de rubriek fotoalbums zijn er meer foto's te zien.
donderdag 9 mei 2013
Klimclassic 2013 - Editie 2013
Deze rit werd gereden voor Cyclo4Cancer.
Het verhaal is dan ook op deze community terug te vinden : Cyclo4Cancer-website
zondag 5 mei 2013
Herstelrit na de Grinta Challenge 2013
Na de zware Grinta Challenge van gisteren, ... gevolgd door een leuke huwelijksreceptie te Kortrijk en een lekker diner te Deinze... werd gisterenavond besloten om op zondagmorgen toch niet deel te nemen aan de clubrit van de Nieuwenhovespurters. Het vertrekuur van 6u leek me te vroeg.
Vanmorgen vond ik dat een meer dan wijze beslissing. Heerlijk uitgeslapen en zo eens met gezin kunnen ontbijten : Heerlijk!!
Omdat de zon zich toch wel van haar beste zijde liet zien kon een fietstochtje niet uitblijven.
Al na enkele honderden meters besliste ik om er een gewoon herstelritje van te maken. De verzuring in de benen immers toch nog behoorlijk aanwezig.
Zo werd het een kort ritje 'Back to the roots' : Naar mijn geboortedorp Anzegem. Dit dorpje dat we ook wel een poort naar de Vlaamse Ardennen mogen benoemen is echt landelijk en dus aangenaam fietsgebied. Bovendien ook steeds garant voor het bekomen van wat extra hoogtemeters.
Al was het niet voor die hoogtemeters dat ik richting Anzegem fietste. Neen, op deze lazy sunday wou ik wel even dag zeggen tegen mijn ouders. Steeds een leuk moment, en zo konden ook zij de fietskledij van Cyclo4Cancer even keuren. Mooi en klassevol was hun verdict. Daar kon ik me best in vinden.
Na deze stop dan rustig verder gefietst tot één van de Anzegemse toppen :
En er wat plaatjes gemaakt :
Vervolgens opnieuw huiswaarts gefietst om er met nauwelijks 35km van de fiets te springen.
Met een gemiddelde hartslag van nauwelijks 100 tellen : een pure herstelrit. Opdracht volbracht :-)
Vanmorgen vond ik dat een meer dan wijze beslissing. Heerlijk uitgeslapen en zo eens met gezin kunnen ontbijten : Heerlijk!!
Omdat de zon zich toch wel van haar beste zijde liet zien kon een fietstochtje niet uitblijven.
Al na enkele honderden meters besliste ik om er een gewoon herstelritje van te maken. De verzuring in de benen immers toch nog behoorlijk aanwezig.
Zo werd het een kort ritje 'Back to the roots' : Naar mijn geboortedorp Anzegem. Dit dorpje dat we ook wel een poort naar de Vlaamse Ardennen mogen benoemen is echt landelijk en dus aangenaam fietsgebied. Bovendien ook steeds garant voor het bekomen van wat extra hoogtemeters.
Al was het niet voor die hoogtemeters dat ik richting Anzegem fietste. Neen, op deze lazy sunday wou ik wel even dag zeggen tegen mijn ouders. Steeds een leuk moment, en zo konden ook zij de fietskledij van Cyclo4Cancer even keuren. Mooi en klassevol was hun verdict. Daar kon ik me best in vinden.
Na deze stop dan rustig verder gefietst tot één van de Anzegemse toppen :
En er wat plaatjes gemaakt :
Vervolgens opnieuw huiswaarts gefietst om er met nauwelijks 35km van de fiets te springen.
Met een gemiddelde hartslag van nauwelijks 100 tellen : een pure herstelrit. Opdracht volbracht :-)
zaterdag 4 mei 2013
Grinta Challenge 2013
De Grinta Challenge 2013 was de eerste manifestatie waar nogal wat Cyclo4Cancer sympathisanten hun opwachting maakten.
Het verslag van deze challenge wordt dan ook op Cyclo4Cancer gepubliceerd.
Het verslag van deze challenge wordt dan ook op Cyclo4Cancer gepubliceerd.
woensdag 1 mei 2013
1 Mei - Fietstocht naar zee
In België is de eerste mei, als feestdag van de Arbeid, een verlofdag en dus wordt er her en der een toertocht georganiseerd.
De toertocht waar ik de voorbije jaren op één mei aan deelnam was Mons-Chimay-Mons. Een leuke organisatie, ... alleen op een zwaar parcours en toch ruim 200km. Omdat de conditie niet optimaal is opteerde ik daarom vandaag voor een rustige duurtraining.
Iets langer uitgeslapen dan gewoonlijk... heb nu éénmaal wat meer slaap nodig sedert de kanker me overviel. Na een heerlijk ontbijt even na 10u00 vertrokken. Voordeel van dit late vertrekuur was dat de zonnestralen zich echt wel lieten voelen... Heerlijk gewoon na die strenge winter!
Langs het kanaal richting Roeselare om er vervolgens koers te zetten richting Diksmuide. Al snel moest ik hier terugdenken aan mijn deelname aan de Freddy Maertens Classic in 2007. Toen was het echt koersen geblazen vanuit Diksmuide naar Middelkerke. Een cyclo van ruim 200km met behoorlijk wat hoogtemeters in het Heuvelland en net over de grens in Frankrijk. Uiteindelijk werd het mijn beste resultaat ooit in een cyclo : 5e, net na mijn clubmakker Dieter, en aan een gemiddelde snelheid van 34km/u. De benen voelen vandaag evenwel niet zo goed - zoals in 2007 - aan zodat ik op een rustiger tempo richting de kust fiets.
Er is echt geen wolkje aan de lucht en het is genieten tot in Nieuwpoort. Van hieruit rijd ik richting Oostende waar ik nu wel een harde Noorderwind als hindernis krijg. Het is echt boksen en vechten tegen de wind... mijn snelheid daalt maar het deert me niet : ik amuseer me gigantisch.
Na Oostende volgt Bredene... Ik besluit dat mijn gevecht met de wind lang genoeg geduurd heeft en keer het stuur richting het Oosten... Dit wordt een zijwind en is beduidend aangenamer.
Eénmaal in Brugge volg ik even het parcours van de loopkoers die ik deze winter in Brugge liep en kom zo op de markt terecht... Wat een drukte! De historische stad doet opnieuw zijn naam als publiekstrekker voor dagjestoeristen alle eer aan! De drukte is evenwel niet wat ik zoek zodat ik al snel via de kasseistraten deze provinciehoofstad verlaat.
Vanaf nu wordt het wat flirten met de provinciegrens : Ter hoogte van Knesselare zet ik koers naar Aalter om van hieruit opnieuw naar het Zuiden te fietsen.
Ruiselede, Tielt en Wakken volgen snel... de rugwind duwt me quasi naar huis.
Heerlijk want inmiddels heb ik er toch een 150km op zitten, ... en vanaf nu wil ik ook wel snel thuis zijn.
Vanavond komen vrienden niet alleen hun fietskledij ophalen, ... maar hebben we ook een gezamenlijk bezoek aan de frituur op de agenda staan. Na deze vijf uur fietsen (net 30km/u gemiddeld) sta ik me deze uitspatting nu éénmaal graag toe!
De toertocht waar ik de voorbije jaren op één mei aan deelnam was Mons-Chimay-Mons. Een leuke organisatie, ... alleen op een zwaar parcours en toch ruim 200km. Omdat de conditie niet optimaal is opteerde ik daarom vandaag voor een rustige duurtraining.
Iets langer uitgeslapen dan gewoonlijk... heb nu éénmaal wat meer slaap nodig sedert de kanker me overviel. Na een heerlijk ontbijt even na 10u00 vertrokken. Voordeel van dit late vertrekuur was dat de zonnestralen zich echt wel lieten voelen... Heerlijk gewoon na die strenge winter!
Langs het kanaal richting Roeselare om er vervolgens koers te zetten richting Diksmuide. Al snel moest ik hier terugdenken aan mijn deelname aan de Freddy Maertens Classic in 2007. Toen was het echt koersen geblazen vanuit Diksmuide naar Middelkerke. Een cyclo van ruim 200km met behoorlijk wat hoogtemeters in het Heuvelland en net over de grens in Frankrijk. Uiteindelijk werd het mijn beste resultaat ooit in een cyclo : 5e, net na mijn clubmakker Dieter, en aan een gemiddelde snelheid van 34km/u. De benen voelen vandaag evenwel niet zo goed - zoals in 2007 - aan zodat ik op een rustiger tempo richting de kust fiets.
Er is echt geen wolkje aan de lucht en het is genieten tot in Nieuwpoort. Van hieruit rijd ik richting Oostende waar ik nu wel een harde Noorderwind als hindernis krijg. Het is echt boksen en vechten tegen de wind... mijn snelheid daalt maar het deert me niet : ik amuseer me gigantisch.
Na Oostende volgt Bredene... Ik besluit dat mijn gevecht met de wind lang genoeg geduurd heeft en keer het stuur richting het Oosten... Dit wordt een zijwind en is beduidend aangenamer.
Eénmaal in Brugge volg ik even het parcours van de loopkoers die ik deze winter in Brugge liep en kom zo op de markt terecht... Wat een drukte! De historische stad doet opnieuw zijn naam als publiekstrekker voor dagjestoeristen alle eer aan! De drukte is evenwel niet wat ik zoek zodat ik al snel via de kasseistraten deze provinciehoofstad verlaat.
Vanaf nu wordt het wat flirten met de provinciegrens : Ter hoogte van Knesselare zet ik koers naar Aalter om van hieruit opnieuw naar het Zuiden te fietsen.
Ruiselede, Tielt en Wakken volgen snel... de rugwind duwt me quasi naar huis.
Heerlijk want inmiddels heb ik er toch een 150km op zitten, ... en vanaf nu wil ik ook wel snel thuis zijn.
Vanavond komen vrienden niet alleen hun fietskledij ophalen, ... maar hebben we ook een gezamenlijk bezoek aan de frituur op de agenda staan. Na deze vijf uur fietsen (net 30km/u gemiddeld) sta ik me deze uitspatting nu éénmaal graag toe!
zaterdag 27 april 2013
Davitamon Classic 2013
Sedert 2004 ben ik een fervent fietser... en in die voorbije 10 jaar nam ik deel aan tal van toertochten. Vaak kijk ik hierbij naar de lengte en de zwaarte van de tocht. Uiteraard zijn dit belangrijke parameters... maar ook de wijze waarop een toertocht wordt georganiseerd is een belangrijk criterium. Het is vooral op dit criterium dat de Davitamon Classic de primus is.
Dit is de tocht die als voorbeeld mag dienen voor vele andere organisaties!
Op ieder van de hiernavolgende rubrieken scoort de Davitamon immers drie sterren :
- Inschrijvingsmogelijkheden
- Parkeergelegenheden
- Accomodatie
- Bewegwijzering
- Bevoorradingen (hoeveelheid - variatie - aantal - ligging)
- Goody Bag
- Après
- Sfeer
Vandaar dat we dus ook bij deze editie graag van de partij waren. En uiteraard was ik er niet alleen! Met een ruime delegatie Cyclo4Cancer sympathisanten werd deze tocht gefietst.
Een super mooie tocht die aan een mooi gemiddelde (30.10km/u) werd afgehaspeld.
Dit is de tocht die als voorbeeld mag dienen voor vele andere organisaties!
Op ieder van de hiernavolgende rubrieken scoort de Davitamon immers drie sterren :
- Inschrijvingsmogelijkheden
- Parkeergelegenheden
- Accomodatie
- Bewegwijzering
- Bevoorradingen (hoeveelheid - variatie - aantal - ligging)
- Goody Bag
- Après
- Sfeer
Vandaar dat we dus ook bij deze editie graag van de partij waren. En uiteraard was ik er niet alleen! Met een ruime delegatie Cyclo4Cancer sympathisanten werd deze tocht gefietst.
Een super mooie tocht die aan een mooi gemiddelde (30.10km/u) werd afgehaspeld.
zaterdag 20 april 2013
LBL Challenge 2013
Samen met de inmiddels vaste fietsvrienden - David, Maarten, Chris & Steve - de 160km van deze Luik-Bastenaken-Luik gefietst :
Een heerlijke ervaring : Inmiddels nam ik reeds ettelijke keren deel aan de toertocht Tilff Bastogne Tilff... maar gezien in deze toertocht de finale van deze Ardennenklassieker niet vervat zit was het echt super om deze middels deze tocht wel eens te doen.
Uiteraard heeft het als nadeel dat je zowel bij de start als op het einde wat door de drukkere straten van Luik dient te fietsen, maar de belevenis is nu eenmaal groter. En mijn respect voor de helling Saint Nicolas, ... en vooral voor de profs die er een hoge snelheid weten te ontwikkelen, enorm!
Veel deelnemers overigens aan deze challenge : met 6.000 fietsers in totaal!
Dat op vier hellingen de snelheid wordt gemeten zal ook wel bijdragen aan de populariteit.
Mijn tijden :
- Rosier > 14:44
- Macquisard > 08:08
- La Redoute > 08:27
- Saint Nicolas > 05:26
Op één helling ging ik voluit, de Rosier, uiteindelijk slechts een 202e plaats. Toch een beetje teleurgesteld.
Op zowel Macquisard als op La Redoute reed ik met wat reserve... bij die laatste helling ook al omwille van de niet aangepaste cassette, met een 39x24 moet je niet echt gek doen.
De laatste helling, de St Nicolas, waren de reserves dan weer op ;-) Hoedanook daar had ik al bij al nog een behoorlijk gevoel... en vooral ben ik tevreden van die helling ook eens te hebben gefietst... want zoals reeds geschreven : omwille van de ligging natuurlijk niet opgenomen in TBT.
Voor de geïnteresseerden : Check mijn tijden en mijn passages op deze vier hellingen >> Chronorace Mijn nr = 1545
Echt een super leuke dag!
Samen met David op één van de hellingen :
Een heerlijke ervaring : Inmiddels nam ik reeds ettelijke keren deel aan de toertocht Tilff Bastogne Tilff... maar gezien in deze toertocht de finale van deze Ardennenklassieker niet vervat zit was het echt super om deze middels deze tocht wel eens te doen.
Uiteraard heeft het als nadeel dat je zowel bij de start als op het einde wat door de drukkere straten van Luik dient te fietsen, maar de belevenis is nu eenmaal groter. En mijn respect voor de helling Saint Nicolas, ... en vooral voor de profs die er een hoge snelheid weten te ontwikkelen, enorm!
Veel deelnemers overigens aan deze challenge : met 6.000 fietsers in totaal!
Dat op vier hellingen de snelheid wordt gemeten zal ook wel bijdragen aan de populariteit.
Mijn tijden :
- Rosier > 14:44
- Macquisard > 08:08
- La Redoute > 08:27
- Saint Nicolas > 05:26
Op één helling ging ik voluit, de Rosier, uiteindelijk slechts een 202e plaats. Toch een beetje teleurgesteld.
Op zowel Macquisard als op La Redoute reed ik met wat reserve... bij die laatste helling ook al omwille van de niet aangepaste cassette, met een 39x24 moet je niet echt gek doen.
De laatste helling, de St Nicolas, waren de reserves dan weer op ;-) Hoedanook daar had ik al bij al nog een behoorlijk gevoel... en vooral ben ik tevreden van die helling ook eens te hebben gefietst... want zoals reeds geschreven : omwille van de ligging natuurlijk niet opgenomen in TBT.
Voor de geïnteresseerden : Check mijn tijden en mijn passages op deze vier hellingen >> Chronorace Mijn nr = 1545
Echt een super leuke dag!
Samen met David op één van de hellingen :
Abonneren op:
Posts (Atom)