zaterdag 10 september 2016

Het najaar van Levensloop!

Vandaag start het najaar van Levensloop!


Met levensloop willen de organiserende vrijwilligers solidariteit tonen met de kankerpatiënten!  Vandaar dat de organiserende vrijwilligers steeds de doelstelling hebben om een diversiteit aan teams aan de start te krijgen : Zowel uit bedrijf- als verenigingsleven, teams samengesteld uit jongeren en ouderen, ... maar ook teams van families, vrienden, ...  Hoe meer verscheidenheid op Levensloop hoe beter die solidariteit zichtbaar is!

Per team uit die solidariteit zich dan door de zelf gevormde estafette (wandelen of lopen) gedurende 24 uur... die symbool staat voor de 24u die iedere patiënt iedere dag opnieuw voert!  Evident dat een team idealiter uit minimaal 24 personen bestaat :-)  Elk team is van harte welkom : zo zijn er teams van 1 persoon (vb ultralopers), tot teams van honderden deelnemers (vb scholen)

De vips van het evenement is iedereen die nu, of in het verleden, streed tegen kanker : de vechters!  Zij worden in de watten gelegd, en krijgen een door vrijwilligers georganiseerd programma, meestal met keuzemogelijkheden (massage - kooksessie - yogasessie - lachsessie - ...)  De organiserende vrijwilligers werken daarom vaak samen met de ziekenhuizen uit de buurt om zoveel mogelijk vechters te bereiken!

Levensloop is ook een sfeervol evenement : Niet alleen zijn er tal van activiteiten door de organisatie aan alle aanwezigen aangeboden (optredens - zumbasessies - ...), ook de teams organiseren allerhande randanimatie (soms op kinderen gericht, vaak ook in de sfeer van volksspelen, soms meer gastronomisch ingevuld...)

Kenmerkend voor die sfeer zijn ook de 3 ceremoniën : De opening (met ereronde voor de vechters), de kaarsenceremonie (waarbij overledenen aan de ziekte worden herdacht, maar ook als symbool van hoop om kanker de wereld uit te krijgen, en het slot!

Omdat vooral wetenschappelijk kankeronderzoek helpt om deze ziekte de wereld uit te krijgen gaat het grootste gedeelte van de fundraising daar naar toe!

Ook dit is uiteraard een doelstelling van Levensloop : een zo groot mogelijk bedrag voor de strijd tegen kanker ophalen!  Dit realiseert men dankzij de vele sponsors, de milde schenkers, de deelnemers die elk 10 euro betalen, en de gedrevenheid van de teams om tijdens Levensloop, maar soms ook er aan voorafgaand acties organiseren.

Tot slot toch nog even herinneren dat dit evenement in meerdere steden doorgaat, en dit telkens georganiseerd door een team van vrijwilligers die maandenlang hier heel wat inzet voor tonen : dus dank je wel aan alle organiserende Levensloop-Comités.  Zij worden telkens bijgestaan door medewerkers van de Stichting tegen Kanker!

Door de American Cancer Society werd ik eind 2015 tot Global Hero Of Hope uitgeroepen.  In overleg met de Stichting Tegen Kanker vul ik dit met een ambassadeurschap voor de West- & Oost-Vlaamse Levenslopen in.

Als gewezen voorzitter van Levensloop Kortrijk ligt dit evenement me uiteraard nauw aan het hart : ik roep dan ook iedereen op om vandaag en morgen langs te komen!

Als voorzitter van VZW Cyclo4Cancer, en onder de deskundige leiding van teamkapitein van David De Bie, nodigen we je er graag uit aan onze teamtent!  Ook het team van mijn collega's, onder leiding van teamkapitein Annelies Vandebuerie verzamelt aan deze tent.

Lukt dit niet, dan zie ik je graag op één van de volgende levenslopen :

  • 17 09 : Aalst
  • 17 09 : Brussel - Bedrijvenlevensloop
  • 01 10 : Sint Truiden
  • 08 10 : Brugge
  • 15 10 : Genk
  • 15 10 : Beveren
Of noteer nu reeds Levensloop Koksijde in jouw agenda : 27 05 2017!


Op Levensloop Brugge ontvang ik je graag samen met collega en teamkapitein Tommy Geraert!

Met Levensloopgroeten,

Johan Devroe


zaterdag 2 juli 2016

La Marmotte 2016

La Marmotte 2016

Ergens eind 2003... als lid van de lokale wielerclub Nieuwenhovespurters sluit ik aan bij het jaarlijkse eetfestijn.  Rond middernacht, met een veel te zware maag, en reeds licht verdoofd als gevolg van een te veel aan pilsjes... plaats ik mijn handtekening op een blad dat - onder initiatiefnemer Davy - de tafels rondgaat... Bovenaan staat vermeld 'Ik ga mee op de fietsuitstap van 2004 : La Marmotte'.

Enkele weken later zoek ik wat meer informatie op, ik kom te weten dat La Marmotte een cyclosportieve tocht is... dat vier cols worden overwonnen... tot dan fiets ik jaarlijks maximaal 2500km en boezemen afdalingen van Vlaamse heuvels als Kluisberg mij reeds angst in.

Toch ben ik zowat 7 maand later mee met de Nieuwenhovespurters-delegatie op de Alpe, we verblijven er op de top, in residentie Le Taburle.  Met een 15tal clubleden + enkele begeleiders beleven we bijzonder veel plezier.  Op D Day slaag ik er bovendien in om deze eerste deelname af te sluiten met een zilveren brevet, maar vooral met bijzonder veel goesting om meer cyclo's te fietsen, hier terug te keren!

Met dank aan het begrip voor deze Gran Fondo Honger van mijn gezin kan ik deze uitdaging ook in 2005, 2007, 2010 en 2011 fietsen.  In 2011 zou ik mijn beste tijd realiseren : bruto (inclusief geneutraliseerde Glandon-Afdaling) exact 8u00.  Of hoe dit voor mij de bevestiging van een goede gezondheid betekende.

Helaas zou ik enkele maanden later de diagnose van kanker krijgen, gevolgd met een vermoeden van uitzaaiingen in de longen, net even voor Kerstmis.

Wat mij door die moeilijke periode hielp?  Mijn overtuiging om ook in 2012 La Marmotte te fietsen!

Na een moeilijke trainingsperiode, waarbij 100 meter wandelen een eerste uitdaging betekende... over 20km fietsen in het wiel van mijn zoon Michiel... tot ritjes van 60km en langer... slaagde ik er in om dankzij de steun van Cyclo4Cancer sympathisanten David & Jeroen om ook deze 6e deelname met een gouden brevet te bekronen.

Toen ontstond het idee om na 5 deelnames voor de kankerdiagnose, ook 5x na de kankerbehandeling deel te nemen.

Zo stond ik na verdere deelnames in 2013, 2014 en 2015 op 2 juli 2016 zoals steeds om 6u op de eerste rij van de startbox!


Ik tref er Brecht, een absolute topper in het Gran Fondo gebeuren, die net als mij vanuit de 2e startbox start, maar uiteindelijk top 50 zal realiseren.  In totaal zijn we met een tiental Cyclo4Cancer sympathisanten aanwezig.  Zowel Hans als Jonas mogen op basis van hun uitmuntende eerdere resultaten vanuit de prioritaire startbox vertrekken.  De overige Cyclo4Cancer-sympathisanten, Vincent - Gunther - Joeri - Nico - Dieter - Peter - David DV - Bruno, starten samen met mij of vanuit één van de volgende startboxen.

Even na 7u wordt het startschot gegeven.

In tegenstelling tot alle vorige edities waar ik quasi steeds als een pijl uit een boog vertrok laat ik me rustig mee glijden met de massa.  Er is het besef dat ik de voorbije weken enkel van zondag naar zondag fietste, het vraagteken hoe de gevolgen van de recente valpartij zich bij het klimmen zullen laten voelen, ... maar ook vooral het besef dat ik deze maal niet voor een tijd fiets maar enkel voor het uitrijden.  Deze 10e en meteen ook laatste deelname van La Marmotte wil ik in schoonheid afsluiten : op de top van de Alpe dus!

Ik bevind me inmiddels in één van de vele pelotons die naar de voet van de Glandon fietsen.  Ik heb de indruk dat de kop van de wedstrijd trager vertrok, want nog voor we de eerste hoogtemeters van de eerste col buiten categorie van de dag aanvatten smelten de groepjes tot een wel erg omvangrijke groep van zo een 600 man samen.  Ik ontwaar meteen ook Hans en Jonas.  Bij de eerste bocht bergop zit ik op zo een tiental meter van hen, ... tegen mijn natuur in lever ik geen inspanning om ze bij te benen... neen rustig deze col van de dag naar boven fietsen is de opdracht.  Dit betekent dat ik tijdens deze beklimming probeer de hartslag enkele tellen onder de overslagpols (162) te houden.

De Glandon bedwong ik inmiddels 9x in La Marmotte, maar ook nog enkele keren buiten deze cyclo... de beklimming ken ik vrij goed en het lukt me dus om deze inspanning goed in te delen.


Bovengekomen staat er voor het eerst geen verzorger op mij te wachten, dan maar aanschuiven bij de bevoorrading.  Ik opteer voor een extra drinkbus met water en laat me de afdaling inglijden.  Ik ontwaar geen enkele valpartij en stel effectief vast dat overige fietsers geen risico's nemen!  Mooi zo!!

In de vallei gekomen probeer ik steeds in een goed groepje de brug naar de Télégraphe te maken... zo ook dit jaar.  Het spontaan ontstane peloton na de afdaling telt zo een 40tal renners, maar allen met een grotere motor dan mezelf.  Ik twijfel even... blijf ik hun gezelschap, wat impliceert dat ik tegen overslag verder fiets... of laat ik me uitzakken.  Ik opteer voor het eerste en kan zo snel de volgende col van de dag opdraaien.

Ik laat de groep nu onmiddellijk rijden, en opteer voor het eigen tempo.  Zo zal ik de volledige klim quasi alleen fietsen.  Ideaal voor wat overpeinzingen.  Ik denk aan de moeilijkheden van de kanker : de extreme vermoeidheid waar ik dagelijks tegen vecht, ... de grotere vereiste recuperatie-tijd na iedere inspanning... maar ook aan de vele lotgenoten die na hun schildklierverwijdering er helemaal niet meer in slagen om te sporten, te werken... of hoe ik me gelukkig mag prijzen dat ik wel nog aan fietsen toekom... al kan ik de hogere intensiteit niet meer aan... ik zit hier potjandorie wel in La Marmotte!!

O ja, om deze tot een goed einde te brengen kan ik beide drinkbussen beter opnieuw bijvullen aan het waterpunt op de top van de Télégraphe.  De afdaling naar Valloire volgt.

Wat nu komt is qua natuurschoon het mooiste wat je in de Alpen aantreft, alleen is die Galibier ook een bijzonder harde Alpennoot om kraken.  Blijven op hartslag fietsen dus.  Ik voel dat ik beter een sanitaire stop bij de bevoorrading had ingelast, ... maar wil tijdens het klimmen hier niet echt voor stoppen... maar afwachten tot halverwege de klim, waar we de bocht naar Plan Lachat maken.  Eens deze bocht voorbij is het prachtig kijken naar de sliert renners die volgt, maar weet ik ook dat enkele loodzware kilometers wachten.  Van de 10 edities is dit ook de editie waar de wind het hardste waait op deze Galibier : Het is echt stoempen om hoogtemeter per hoogtemeter te overwinnen!


Aan de top is het even uitkijken naar de juiste route : we moeten voor de tunnel opteren want de dag ervoor was er op de top omwille van het wegschuiven van sneeuw en ijs nog een auto over kop gegaan, en men wou met die 7500 renners geen risico nemen.  Voor het eerst door de tunnel dus en zo naar de top van de Lautaret.

De afdaling gaat makkelijk, al had ik wat schrik.  David DB had me gewaarschuwd dat hoge velgen me parten zouden spelen tijdens de afdalingen, doch ondanks de harde wind voel ik geen enkel negatief effect.  Super dus!  De nieuwe Speed wielen zijn er voltreffer!  Ze bollen uitstekend, ook over de nieuw aangelegde weg langs de zijkant van het meer.  Het is dankzij deze weg dat we het vertrouwde marmotte-parcours in '16 opnieuw kunnen afleggen.  Hierdoor werd La Marmotte wel een 2tal km langer, maar dat geeft niet.

Even voor het opnieuw binnen rijden van Le Bourg d'Oisans staat de echtgenote van Hans langs de kant van de weg.  Ik weet dat ze een drinkbus voor mij heeft, doch zie dat ik nog voldoende drank heb.  Ik roep haar toe dat alles ok is, en geen tussenstop nodig heb.  

Net voor de voet van de Alpe ligt een fietser kermend van de pijn.  De ordediensten zijn er bij, ... later verneem ik dat zijn voorwiel gewoon wegjumpte met een valpartij als gevolg.  Een weekje later is deze Nederlander nog steeds gehospitaliseerd te Grenoble, ik wens hem een goed herstel!

De vierde en laatste col komt er aan, er staan nogal wat applaudisserende supporters, ... en ik word zowaar emotioneel!

Ik denk aan de voorbije 9 edities, aan ieder van de renners met wie ik deze ervaring mee mocht beleven.  In het bijzonder gaan mijn gedachten naar de inmiddels overleden Geert M.   Tranen schieten me in de ogen...

Ik moet evenwel blijven trappen om er voor te zorgen dat ik de finish haal!  

Zo wat halverwege de klim gebeurt dan waarvoor we op vrijdag vreesden : De hemelsluizen worden open gezet, de regen valt met bakken uit de hemel!  Ik beken : in dit stadium van de rit is dit gewoonweg een aangename verfrissing, ...  dit geeft me zelfs extra moed... en tel de bochten verder af!

Als ik de fotografen in één van de laatste bochten ontwaar komt alle emotie in mij opnieuw naar boven.  Ik denk aan alle vorige edities, aan alle emoties die daarmee gepaard gingen, ... aan mijn strijd tegen de kanker, aan de ondersteuning van mijn gezin, de opgebouwde Gran Fondo Spirit met cyclo4cancer... deze gevoelens komen samen in de gebalde figuurlijke 10 die ik met beide handen aan de fotografe toon.  Kracht om de armen omhoog te brengen heb ik niet meer...


Nog enkele kilometers tot de top, ... nog enkele kilometers tot Marleen die boven op me wacht!  Geen redbull, maar dit geeft me wel vleugels!  Ik slaag er op het einde zelfs in om nog wat extra tempo te maken en kan met een grote grijns de finish overschrijden.

Ik duw de garmin af, en zie dat ik de bruto-tijd onder de 8u30 bleef.  Geen toptijd, maar wel een meer dan geslaagde tijd!

Een heel mooi avontuur zit er op : 5x La Marmotte voor de kankerdiagnose, 5x na de kankerbehandeling.  De cirkel is rond!

Die avond kan ik aan de bar van mijn vertrouwde verblijfplaats voor La Marmotte - het Mercure Hotel op Les Deux Alpes - bijzonder tevreden het glas heffen op mijn 10e deelname en aan alles wat voorafging!

Viva La Vida!!

La Marmotte in beeld



Een terugblik op mijn eerdere edities?

5 Edities voor de kankerdiagnose : 

- 2004 : Zilver
- 2005 : Zilver 
- 2007 : Goud
- 2010 : Goud
- 2011 : Goud

5 Edities na de kankerbehandeling : 

- 2012 : Goud 
- 2013 : Goud
- 2014 : Goud
- 2015 : Marmotton
- 2016 : Goud

Wil ook jij aan Gran Fondo's of cyclo's deelnemen?

En wil je tevens de strijd tegen kanker steunen?  Informeer vrijblijvend naar het initiatief Cyclo4Cancer : johan.devroe apenstaartje cyclo4cancer.be

Wil je Marmotte-tips van een ervaringsdeskundige?  Aarzel niet om jouw vragen naar het opgegeven mailadres te sturen.

Ben je een lotgenoot?  Jouw verhaal is steeds welkom (cfr mail-adres).  We verwijzen je ook graag door naar onze website : www.cyclo4cancer.be

dinsdag 14 juni 2016

To Strava or Not To Strava!

Eén van de grote verschillen tussen 2006 en 2016 is wat mij betreft toch hoe het internet, en met name de social media in al zijn facetten ons dagelijkse leven beïnvloedt.

Enkele WK's of EK's terug was het ondenkbaar dat men met een telefoon in de hand verslag zou uitbrengen, laat staan dat men er foto's zou nemen die men real-time zou verspreiden.

Ook de fiets-community omhelsde inmiddels de diverse vormen van social media.

De binnen onze fietsgroep meest gebruikte is wellicht 'Strava'. Deze toepassing laat toe om jouw fietstochten te registreren, te analyseren en te delen met jouw volgers. Een ideaal instrument ook om vooral jouw eigen progressie te zien... of je zelf uit te dagen tot het rijden van een bepaalde afstand in een bepaalde periode, of tot het realiseren van een bepaald aantal kilometers, hoogtemeters in bvb een specifieke maand. Doordat je ook foto's aan jouw ritten kan toevoegen is het meteen ook een tof fotoalbum om herinneringen op te halen.

Inmiddels pasten ook de electronica producenten zich aan deze nieuwe ontwikkeling aan. De diverse hartslagmeters laten toe om rechtstreeks (bluetooth/wifi) de trainingsgegevens op te laden. Al levert dit soms wel foutieve info op : zo registreerde ik tot voor kort mijn ritten En aan de pols (Garmin Fenix) En aan het stuur (Garmin Edge) waardoor mijn trainingskilometers plots dubbel werden gerekend... neen zo intelligent is de toepassing nog niet om 'dubbele gegevens' te herkennen. Af en toe mag er dus nog zelf tussengekomen worden.

Wat ook leuk is aan Strava zijn de klassementen : zo kan je zien wie er binnen jouw vriendengroep bvb het snelst de Mont Ventoux beklimt. Voor de sympathisanten van VZW Cyclo4Cancer gaat deze eervolle vermelding overigens naar onze webmaster : Proficiat Wouter :-)


Een andere aardigheid zijn de vele toepassingen die door externen aan Strava worden toegevoegd : Exstra.co en Relive.cc zijn er twee van. Deze worden in een volgende rubriek besproken.

De jongste weken was er in de pers ook melding van hoe men met Strava dient om te gaan. Tja, net zoals bij andere social media is het goed om te weten hoe het werkt : dat er privacy instellingen zijn die je zelf kan instellen, dat je in jouw reacties de nodige eerbied aan de dag legt...

Tot slot : Net zoals bij alle social media heb je ook de voyeurs : zij die zich wel registreren maar niets publiceren... ook dit kan uiteraard! Mijn ervaring is in deze evenwel dat enkel wanneer je 'geeft' je ook (waardevolle) feedback kan terugkrijgen. Toch is het aan ieder individu om zelf te oordelen hoe hij/zij met deze nieuwe media omgaat : of hoe we de persoonlijke vrijheid die het fietsen ons biedt ook in deze toepassingen terug vinden!

zondag 12 juni 2016

Flanders Field 2016

De Nieuwenhovespurters is de club waar ik bij aangesloten ben. Op zaterdag de grote toertochten fietsen, en op zondag ook bij de snelle clubritten aan sluiten is met de moeilijke recuperatie waar ik op deze blog eerder al over schreef geen realistische combinatie. De club organisaties - de openingsrally en de Flanders Field - daar teken ik uiteraard graag present!

Vandaag stond de Flanders Field op de agenda : traditiegetrouw kan je deze mooie toertocht door Vlaamse Ardennen en Zwalmstreek zowel op de zaterdag als de zondag van het vaderdagweekend fietsen.

Ik sprak samen met collega's en Cyclo4Cancer sympathisanten Nico & David af om voor het grootste traject (160km) te gaan.


Het werd uiteindelijk een tocht die meer dan de moeite waard was, maar die onder impuls van David aan een veel pittiger dan gepland tempo werd afgewerkt.

Het was lang geleden dat ik bij een grotere toertocht nog eens een gemiddelde boven de 30km/u realiseerde. Bekaf, maar tevreden!

De digits :

zondag 5 juni 2016

Gran Fondo Mont Ventoux 2016

Twee jaar terug fietste ik voor het eerst de GF Mont Ventoux.

Het was een super ervaring :

  • Kleinschalig wat synoniem staat voor 'no stress'
  • Schitterende natuur met de kale berg als absolute uitschieter... letterlijk en figuurlijk...
  • Regio die me toelaat om me volop uit te leven in mijn andere hobby : lekker eten en drinken!


Eind oktober tijdens de kalenderbespreking met de Gran Fondo Renners van Cyclo4Cancer gaf ik daarom aan deze uitdaging op de eigen agenda te plaatsen.  Andere sympathisanten beslisten ook deze reus van de Provence in hun planning op te nemen, doch opteerden - met een aansluitend verlof - voor La Cannibale.

Zo was ik ook voor de 2e Gran Fondo van het seizoen de enige vertegenwoordiger van het Cyclo4Cancer peloton.

Toch was ik er helemaal niet alleen... van bij het oprijden zag ik nogal wat Belgische nummerplaten op de parking van het hotel. En jawel : De delegatie van Granfondoteam.be zat in het zelfde hotel.

Het werd een super weekend : Ik doorkruiste de lokale dorpjes 'Bédoin, Carpentras, Beaumes de Venise, Vacqueyras, ...'. De heerlijke wijnen die de streek te bieden heeft werden geproefd en als lekker beoordeeld. Het was een moment van uitrusten aan het zwembad, lekker eten... Er werden ervaringen over diverse cyclo's met de renners uit het Granfondoteam.be uitgewisseld, ... en er was zelfs tijd om de professionele mailbox bij te werken : goed voor de gemoedsrust.

De ochtend van de Gran Fondo was het schrikken : Het onweer en het openzetten van de hemelsluizen zorgde rond 5u 's ochtends voor een bruusk ontwaken. Anderhalf uur later stelde ik tevreden vast dat enkel het natte wegdek nog naar die wolkbreuk verwees. Rond 7u15 fietste ik naar de start, waar tot mijn verwondering bleek dat mij een prioritair nummer was toebedeeld.

Na de gebruikelijke startceremonie vertrokken we rond 8u05. Al snel oordeelde ik dat ik me niet het pleuris zou fietsen, en liet het eerste peloton zijn krachten alleen verspillen. Ik had de indruk dat de aanloop anders was dan in 2014, dit werd 's avonds bij het zien van de afstand - 2km langer - bevestigd.

De klim van Bédoin naar de top wou ik rustig nemen. De rustige start bij de Gran Fondo St Tropez was me wel bevallen, en ik wou dit herhalen. Een zelfde ervaring als bij mijn deelname in 2014 wou ik bovendien zeker vermijden : toen kwam ik total loss over de finish : nu ik hier alleen was kon ik maar beter wat 'overschot' houden.

Zo kwam ik slechts na 1u38 - PR staat op 1u26 - over de top van de Ventoux, maar wel met een bijzonder goed gevoel. Dit goede gevoel kon ik tijdens de afdaling niet behouden, om de één of andere reden, kneep ik nog meer dan anders in de remmen... Na Malaucène - deze editie gelukkig geen spijkers - wel het gebruikelijke vagevuur : het tussenstuk tussen de beide Ventoux-beklimmingen is helemaal niet te onderschatten. Bij deze lus rond de berg zijn er heel wat hoogtemeters te verwerken, en dit niet steeds op een goed bollend wegdek.

Eénmaal in Sault was het toch wel met wat schrik naar de hemel kijken : de blauwe stralende hemel was inmiddels overgegaan in een dreigend donker wolkendek. Pas enkele kilometers aan het klimmen of de dikke regendruppels overvielen me, het regenjasje werd snel aangetrokken en ik fietste snel verder... tot Chalet Renard. Hier nam ik mijn tweede bevoorrading.

De afdaling naar Bédoin werd met het deels natte wegdek behoedzaam genomen, om vanuit het dorp opnieuw een eigen tempo richting de col de la Madeleine en de col de la Chaîne te ontwikkelen.

Na de 160e fietskilometer wist ik dat het zwaarste achter de rug lag en was het zo snel als mogelijk richting finish : na 7 uur fietsen kwam ik onder de finishboog door... om mijn 2e gouden cyclo-diploma van 2016 in ontvangst te nemen.

Tevreden dat ik ondanks het beperkte aantal trainingskilometers en dito conditie toch een - voor mijn mogelijkheden - goede prestatie leverde.



De digits van de rit :


Omdat beelden meer zeggen dan woorden :

zaterdag 7 mei 2016

Hemelvaartweekend 2016

In de eerste 4 maand van dit jaar realiseerde ik 2300 fietskilometers. Dit is beduidend onder het streefdoel om met een voldoende goede conditie de zomer in te gaan. Daarom de 'note to my self' om in het Hemelvaart-weekend extra trainingskilometers malen.

Op woensdag startte ik met een rustige, vlakke, trainingsrit :


Op donderdag fietste ik met dank aan het heerlijke lenteweer naar het kasteel van Beloeil, zoals uit het filmpje blijkt pikte ik tevens enkele mooie hellingen uit de Vlaamse Ardennen mee : Kluisberg - Muur van Geraardsbergen ...



Op vrijdag volgde een herstelrit langs het water :


Op zaterdag volgde dan de apotheose met de Waalse Pijl :


Resultaat : 450km op 4 dagen tijd.

Conclusie :

  • Het blijft hard werken om de conditie op een hoger peil te brengen! Meer trainingen zijn hiertoe vereist, alleen laat de drukke job hier niet veel ruimte voor.  Anderzijds is er telkens opnieuw de confrontatie - en moeilijke aanvaarding - dat de recuperatie als gevolg van - en sedert - de kanker(behandeling) veel moeilijker en onvoorspelbaarder verloopt.
  • Het was een prachtig weekend met fantastisch zomerweer... en ik genoot met volle teugen op de fiets, ... en dit is uiteindelijk waar het om draait!

zondag 17 april 2016

Gran Fondo Honger

Gran Fondo Goesting?

Zoals de volger van mijn blog inmiddels opmerkte : Ik heb een grote Gran Fondo Honger.

Wat maakt zo een Gran Fondo of Cyclo nu zo speciaal? 
Wel enerzijds gaat het steeds over tochten over geaccidenteerd terrein waarbij je toch even je eigen grenzen moet verleggen om deze tot een goed einde te brengen.  Daarnaast krijgen ze het etiket "Gran Fondo" of "Cyclo" omdat er een gezamenlijke start is.


Betekent dit dan dat je ze als een koers kan beschouwen?  
Voor een select groepje aan de start is dit wel degelijk het geval... Dit is evenwel een kleine kern die vaak ook in het bezit is van een licentie. Voor een grotere groep is het de doelstelling om een dermate goede prestatie neer te zetten zodat men het daaropvolgende jaar in het prioritaire vak mag starten... en dus wat meer/langer van moto-begeleiding te genieten.  De grootste groep fietst deze tocht dan weer om zijn eigen grenzen te verleggen, en om eventueel beter te doen dan bij een vorige editie.  De tijdsregistratie maakt dat mogelijk.  Bovendien worden er aan de finish diploma's uitgereikt : In functie van leeftijd worden er 'gouden' - 'zilveren' - 'bronzen' tijdsgrenzen bepaald.  Voor hen is het leuk om zoveel mogelijk gouden/zilveren diploma's te verzamelen.  Tot slot zijn zij er die even van het cyclo-gebeuren wensen te proeven : voor hen primeert vooral het uitfietsen.


Waarom dan toch die grote aantrekkingskracht?  Er zijn immers geen prijzen te verdienen!
Omdat het om meer gaat dan het fietsen an sich :  

  • Je fietst door een voor jou nieuwe regio : de Gran Fondo's zijn verspreid over gans Europa, maar gaan vooral op die plaatsen door waar de natuur op zijn mooist is.
  • Als Gran Fondo Fietser maak je al snel deel uit van een toffe community : Op de diverse Gran Fondo's zie je dezelfde renners terug... niet alleen Belgen maar ook Nederlanders, Fransen, Italianen... of je krijgt er een pak Europese vrienden bij!
  • Het laat je toe om doelen te stellen, wat het fietsen in de koude wintermaanden net dat tikkeltje extra geeft.
  • Daarnaast biedt het je de gelegenheid om tav andere renners, maar ook tav hun supporters, al fietsend een boodschap over te brengen : bij Cyclo4Cancer is dit de oproep tot meer wetenschappelijk kankeronderzoek!


Zin gekregen?

  • Wieleroutfit kan tijdens bestelrondes worden aangeschaft.  Interesse? Mail marleen.deluycker@cyclo4cancer.be
  • Leisure Outfit voor na de koers,  of als supporter?  Mail jouw interesse naar johan.devroe@cyclo4cancer.be
  • Schrijf je in via grandtrophee.fr - velomediane.be - ...
Tot op een volgende cyclo?  Ventoux?  Vogezen?  Dolomieten?  Alpen? ... met een even grote smile aan de finish ;-)


zondag 10 april 2016

GF Saint Tropez 2016

Eén van de nieuwe cyclo's die ik in 2016 wou beleven was de Gran Fondo Saint Tropez.

Een dubbele motivatie voor deze keuze :

  • Extreme vermoeidheid als gevolg van de kanker zorgt voor minder trainingszin.  Met een cyclo begin april in de agenda verplichtte ik me zo om ook in de wintermaanden wat te fietsen.
  • Ik bezocht deze gekende Franse regio niet eerder, ... en wou de streek van Ludovic Cruchot eindelijk eens ontdekken.
Zoals steeds bij een autorit naar het Zuiden sliepen we een nacht uit in Troye.

Zo naderden we op donderdag al snel de Provence... we zagen de Ventoux op onze rechterkant liggen, ... daar speelt de volgende cyclo, begin juni, zich af.  Het was super om begin april  op zonovergoten snelwegen Frankrijk te doorkruisen.


Aangekomen vonden we makkelijk ons verblijf : Villa Ingrid.  Een gewezen hostess van Lufthansa heeft er een woning waarbij ze meerdere kamers verhuurt.  Een betaalbare locatie met een mooi uitzicht op de baai tussen Saint Tropez en Saint Maxime.


Uiteraard bezochten we ook het gezellige centrum :




En vonden er een heerlijke keuken terug : 



Zo had ik alvast voldoende krachtvoer voor de verkenning van de start- en aankomstplaats van de Gran Fondo op vrijdag.




Op zaterdag vervulde ik de klassieke inschrijvingsformaliteiten : naar de stand van Sportcommunication/GrandTrophee om er het 'rugnummer' af te halen.



Wat me meteen opviel : nogal wat Fransen, Vlamingen, Nederlanders... schreven zich ter plaatse in.  Bij de vraag naar medisch attest of licentie was het bijna steeds een licentie die werd bezorgd...  Of hoe ik meteen met twee voetjes op de grond stond, en het toch jammer vond dat ik niet aan meer trainingskilometers tijdens dit eerste trimester toekwam.  De benen voelden gisteren goed aan... dus het zou wel goed komen.  Zelden was ik zo overtuigd van de goede afloop... doch misschien omdat ik hier helemaal geen verwachtingen had... of toch wel : Ik vertelde tegen Marleen dat ik zou proberen goud te halen en dat ze dus rond 7u na de start aan de aankomst diende te staan.  O ja, ik geef nog mee : de start vindt plaats in de haven van Saint Tropez.  Enkele kms verder is de aankomst in Gassin, een historische site iets hogerop in het hinterland.

Zaterdagmiddag bezochten we de kunstmatige lagune van Port Grimaud



Tevens bezochten we een lokaal wijndomein om de eigen kelder wat aan te vullen :



Zondagochtend was ik te vroeg aan de jachthaven, ... nog steeds schreven nieuwe renners zich in.  Ik nam de tijd voor een expresso in één van de vele etablissementen op de befaamde kaaien.  O ja, 9 euro voor een cola, ... dus toch maar even de kaart vragen voor je er een rondje geeft ;-)

Tussen al deze renners kende ik mijn plaats ... zodat ik me in tegenstelling tot mijn vast gewoonte helemaal niet in de eerste regionen postvatte.





Van bij de start werd er een behoorlijk tempo gefietst... Dit had als gevolg dat ik reeds na 4 km mijn eigen tempo zocht... met als resultaat dat de pelotons uit mijn zicht verdwenen.  Tot km 35 met een 2tal, dan een 5tal km in een 30koppige groep... om bij de eerste serieuze col van de dag die men mij vooraf omschreef als een dubbele Redoute, en inderdaad 5 km lang hoge stijgingspercentages kende opnieuw de eigen trapfrekwentie op te zoeken.



Bovengekomen wist ik dat er nog 110 eenzame kilometers volgden... doch dit hinderde niet : het was schitterend weer, de benen voelden goed... en op die wijze kon ik er een mooie doorgedreven training van maken.



Bovendien bleek dit echt een fantastisch parcours : 2 cols van 10km, enkele van 5km... en verder continu op en af waarbij je elke keer je richting kust fietste een bijzonder warm beeld van de stralende zon op de heldere Middellandse Zee zag!

De bevoorradingen waren kleinschalig doch meer dan voldoende... voor zover ik me herinner was dit overigens de eerste maal dat er ook banaan te krijgen was.  Of hoe de bevoorradingen meer en meer de kwaliteit van de Belgische Cycling Tour benaderen.  Overigens waren er slechts een 900 deelnemers, volgens de speaker bij de start, uit 24 verschillende landen.  Een 400tal zou uiteindelijk de 'grote tour' uitfietsen.

Naarmate de tijd vorderde en de kms onder de wielen heen verdwenen... kwam het geruststellende gevoel dat 'goud' tot de mogelijkheden behoorde.

Alleen bleken het laatste uur de 'Rafales van 40km/u' een serieuze tegenstander... en was er nog een bijzonder lastige kuitenbijters net voor de finish!


Uiteindelijk bereikte ik de finish met 40min overschot op Goud : Opdracht volbracht, tevreden met de prestatie :-)


Tijd om even goed uit te rusten :


En nog eens lekker te genieten van de keuken uit deze regio!

En uit te zien naar de rest van het seizoen!

Volgend filmpje biedt de geïnteresseerde een impressie van mijn deelname :


Met dank aan mijn trouwe supporter en bevoorrader :

zondag 27 maart 2016

Waarom ik als wielertoerist de toertocht Gent-Wevelgem boven de E3 verkoos!

We kunnen er helaas niet om heen!  België kreeg de voorbije week de zwaarste klap in ruim 70 jaar!

Zoveel onrecht, zoveel vernietigde levens, zoveel gebroken families...  

Voor zij die net als ik actief zijn op de diverse social media zullen de rollercoaster van emoties wel herkennen : van angst en medeleven over woede ... tot frustratie over de politieke recuperatie door ondermeer belangenverenigingen!

En toch gaat het leven verder, en zou er ook dit weekend gefietst worden!

Aanvankelijk een eenvoudige keuze : de weersvoorspellers gaven de beste voorspelling voor zaterdag : dag van Gent-Wevelgem!  Toen ik vernam dat ook E3 op zaterdag plaatsvond was er de twijfel... tot ik besefte dat Gent Wevelgem een passage door Ieper voorzag : de ultieme passage voor een ode aan de vrede!

Starten deed ik met 2 van de Cyclo4Cancer-kopmannen!  Cyclo4Cancer, een project voor hoop omwille van de mogelijkheden dankzij meer wetenschappelijk kankeronderzoek... vandaag werd het ook een beetje project van hoop op een betere wereld.

Eric en Hans hielden er van meet af aan een strak tempo op na.  Niet alleen hebben ze meer trainingskilometers in de benen, ze hebben nu éénmaal meer klasse.  Al snel besloot ik om daarom toch maar de 135km te fietsen.

Uiteindelijk miste ik deze afslag en bevond me dan toch maar op het parcours van de 220km.  Twee maal nam ik ter hoogte van het meest zuidelijke punt in deze tocht een verkeerde afslag waardoor het er uiteindelijk zelfs 226km zouden worden.

Het parcours was er evenwel één om duimen en vingers af te likken : alle hellingen rond de schreve, zoals de grensstreek in de westhoek wordt genoemd, werden aangedaan : witte, groene, rode, zwarte berg... uiteraard kwam ook de nieuwe zwaarste helling van België de zuidkant van Kemmelberg aan bod!

Dit alles maakte de rit, in combinatie met de kracht van de wind, bijzonder zwaar!  Maar het was het waard : het deed me terugdenken aan de Freddy Maertens Classic, één van de vroegere Belgische cyclo's (waar ik ooit met een 4e plaats - 220km aan 36km/u - mijn beste prestatie neerzette) die ook al deze hellingen in het traject voorzag!

Het moment van de rit was evenwel de passage aan de Mensenpoort te Ieper : wielertoeristen stonden ingetogen tot bezinning te komen... hier werd iedereen stil!

Gelukkig was er nadien een bevoorrading om even te bekomen, ... en de laatste 35km naar de finish aan te vatten.  Mijn krachtenarsenaal was inmiddels opgebruikt zodat ik me na het laten mee glijden in de eerste 70km ik ook voor de laatste 20km een groepje opzocht.  Al bij al 225km op de teller, waarvan ruim 135 alleen tegen de wind werd gebeukt : een goede training voor wat komen gaat!

Een impressie :

vrijdag 25 maart 2016

Relay For Life - Levensloop

English Version below!

De American Cancer Society benoemde eind 2015 voor 13 van de landen waar Levensloop doorgaat één of meerdere ambassadeurs.

Zij vormen niet alleen de spreekbuis maar zijn tevens ambassadeur van hun nationale organisatie tegen kanker.

Trots om één van deze 27 ambassadeurs te zijn :


Persoonlijk bouw ik dit ambassadeurschap vooral op rond Levensloop van Stichting Tegen Kanker!
Levensloop is een feestelijk evenement voor alle leeftijden. Het draait helemaal rond solidariteit en fondsenwerving voor de strijd tegen kanker. Het gemeenschapsleven van een stad of gemeente komt gedurende 24u samen om:
  • mensen die kanker overleefden of er nog tegen vechten, te vieren en in de bloemetjes te zetten;
  • mensen te herinneren die aan kanker overleden zijn
  • als gemeenschap op te staan en samen de strijd op te nemen tegen kanker
Teams lossen elkaar 24 uur lang af, tijdens een estafette rond een parcours. Hiervoor laten ze zich sponsoren. Er staat telkens minstens 1 persoon van het team op de piste. Levensloop is geen competitie!
In 2014 startte ik samen met Lieve Maes Levensloop te Kortrijk op, en ook in 2015 was ik er voorzitter.
  • 2014 : 3387 deelnemers - 84 teams - 212.567EUR opbrengst
  • 2015 : 4705 deelnemers - 93 teams - 215.439EUR opbrengst
Mijn echtgenote Marleen De Luycker was telkens verantwoordelijke van de kaarsen(ceremonie).

Als voorzitter van mijn eigen fietsinitiatief 'Cyclo4Cancer' voor meer wetenschappelijk kankeronderzoek overtuigde ik de rest van dit bestuur om deel te nemen.  Mijn vriend David De Bie nam de rol van teamkapitein op :
  • 2014 : 06.873EUR opbrengst
  • 2015 : 11.394EUR opbrengst

Voor 2016 ondersteun ik als ambassadeur de 28 Belgische Levenslopen : 

Eén van de nieuwe Levenslopen gaat dit jaar in Brugge door.  Op hun kick off fungeerde ik als gastspreker.

Zelf zal ik dit jaar bij meerdere Levenslopen participeren.  Via deze blog houd ik je hieromtrent op de hoogte.
Indien ik op jouw Levensloop van toegevoegde waarde kan zijn... als gastspreker op team-meeting, comité-vergadering, kick-off, als spreker in jouw onderneming, vereniging..  aarzel niet mij te contacteren (johan.devroe@cyclo4cancer.be)!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The American Cancer Society selected at the end of 2015 27 Global Heroes of Hope.  


They are the voice and ambassador of their national cancer organization.  Proud to be one of these 27 Global Heroes Of Hope!




So being a Global Hero Of Hope is being an ambassador for Relay For Life.
Relay For Life is a festive event for all ages that focuses on solidarity and fund-raising for the fight against cancer. Over 24 hours, the community members of a city, town or locality mobilise themselves in order to:

  • Celebrate and pay tribute to people that have conquered cancer, and support those that are still fighting the disease;
  • Remember people that have lost their fight against cancer and support those still fighting the disease;
  • Stand united in the fight against cancer.
Sponsored teams relay for 24 hours. At least one member of the team must be present on the track at all times.
In 2014 I founded together with Lieve Maes Relay For Life at Kortrijk, also in 2015 I was president of this committee.
  • 2014 : 3387 participants - 84 teams - 212.567EUR Fundraising
  • 2015 : 4705 participants - 93 teams - 215.439EUR Fundraising
My wife, Marleen De Luycker, was in both editions responsible for the luminaria(ceremony).

As founder and president of 'Cyclo4Cancer' for more cancer research, it was with that team that I participated as Relayer.  My friend David De Bie was the teamcaptain.
  • 2014 : 06.873EUR Fundraising
  • 2015 : 11.394EUR Fundraising
As already mentioned, this year I am as an ambassador supporting the 28 editions of Relay For Life in Belgium :

One of the new Relays For Life in Belgium is organized in Brugge... one of the most beautiful places all over the world.  It was there where I was - as Global Hero Of Hope - speaking earlier this week.


In 2016 I will participate at several "Relay For Life"-events.  This blog will keep you informed!

I am prepared to speak at your team meeting, committee meeting, relay kickoff, society board meeting... so don't hesitate to contact me : johan.devroe@cyclo4cancer.be